تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت
 

        بگذار ادامه یابم . . .

       از نبض ِقرون ،

                          صدای مبهمی می آید !!؟

    بگذار در خور ِ روز کنم

                                                 بهار را

                            با جوشش فردا

                                                بزدایم غبار را

                           رطوبت ِ چندش انگیزی

                              میان ِ دستان ِ باد پنهانست

                               هوای باران ، گریانست ...

           سکوتْ ،

                             " دیروز " را از من دزدیده ست ...

       همخوابه می شوم با ابهام ...!!

                                                : صدای فواره ی حوض ِ آبی

                                               تنفس ِ قرمز ِ ماهی ،

                                                         سخاوت شمعدانی

                                               نشستن  لب ِ تخت ،

                                      نوشیدن  استکان ِچایی ،

                   نوازش مـــــادر بزرگ

                    نگــــاه های زنـــدانـی

                               آرامشِ پــــدر بزرگ

                             صفای باغچه مهربانی . . .

                                         ****

                               پُر می شوم از آنهمه وجود ،

                                                         آنهمه  عشق عشق . . .

                         مــــگیر  صدای زمان را

                                                           من از "دیروز " تازه مانده ام ...

 

                                                                      

                                                                            ح - ب

                                                                         تــــــــوهـــم

                                                                                 ۱۳۸۷/۱۱/۱۵

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم بهمن 1387ساعت 12:34  توسط توهم | 
آرام ،

        بخواب آرام دختــــرم

                     امشب باران نمی بارد ،

                               ساحل ، غنوده در سکوت ،

                                                      زمانْ تکرار ِ دیروز . . . 

                                    *   *   * 

           خواب می بینم

                                 باران می تازد

                                                خورشید می نوازد

                                      زمین می سازد

                                      عشقْ ، عشق می بازد . . .

                                        *    *    *

                  بر می خیزم

                                  شمع می افزوزم

                                                 کنار ِ پای پاییز . . .

                              آرام بخواب دخترم ،

                                                          آرام . . . ! ؟؟

 

                                                                 

                                                                                ح - ب

                                                                            تــــــــــوهــــم

                                                                            ۱۳۸۷/۱۱/۱۴                          

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم بهمن 1387ساعت 11:59  توسط توهم | 
من از قبيله ي آهم ، تو اعتبار مني

من از سُلاله ي « چاهم » تو از تبار مني

تو نغمه اي ، تو اميدي ، شراره زن بفكن

غريبه را بسراي و غروب را بشكن

من از ديار ِ سكوتم ، ز تازيانه ي باغ

تو مرحمِ گل و برگي ببار بر تن داغ

تو شبنم تر ِ عشقي بخواب بر تب دود

تو زورق ِ شب ِ شمعي بتاب بر شب رود 

 

                                            ح - ب

                                          تــــــــوهــــم

                                             5 بامداد

                                           ۱۳۸۷/۱۱/۰۸

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم بهمن 1387ساعت 9:44  توسط توهم | 
می روی ، آهسته بی خیال

درشبی سرد - بارش ِ برفی که می بارد هنوز

می بندد نقش گام تو

بر چهره ی عطشان زمین

داغ ِ نَفس هایی ازقلب تیرداد .

می خوانی ، می بارد - نَفس می بازد

این صدای پای تست بر گُردگاه  ِ خاک . !

مهتاب می بارد آسمان می نالد

زمین آهسته می خوابد چون نوباوه ای .

عشقی سپید

می کشم با قلبم

تصویر ِ یک شام را

حاشا اگر خون قلبم

از زخم ِ دیروز آرمیده باشد . . .

 

 

                                                                                     ح - ب

                                                                                تـــــــــــوهــم

+ نوشته شده در  شنبه دوم آذر 1387ساعت 18:49  توسط توهم | 
تنها به پاسخ شاعر سكوت نمي كنم

شبهاي بيدريغ ِ سكوت

روزان خسته ملال

آواز ِ رخمي زمين

 سكوت ، سكوت ، سكوت

تنها به خاطر باران

 به خاطر ابر به خاطر برگ

    براي يك عشق ِ مقدس

                 سكوت نمي كنم

    بامدادان با طليعه خورشيد آغاز نمي شود

  و ماه به استقبال فردا نيز

  آي نـــــــــــه ،  نـــــــــــه ، هرگز

 صداي ما در قلب ِ‏ ماست . . .

 

 

 

 

                                                                                ح - ب

                                                                           تــــــــوهـــــم

                                                                            11/08/1387

 

+ نوشته شده در  شنبه یازدهم آبان 1387ساعت 13:13  توسط توهم | 
تنها برای عشق زنده ام
باری از آنکه عشق
 شکننده ترین راز ِ حیات است
من در خور ِ زیباترین کلامم 
 ای خوشا نسیمی که تو آغاز میکنی
                 بــــــــــــــــــــاران
 راز ِ من در تو بود و درختان نیز
ابر در تو زنده است و آسمان نیز
زمین کنش ِ رقص ِ پای تست
خوشا بارانی از نگاه
 وقتی تو فریاد میکنی . . . 
                                      
                                                              ح - ب
                                                            تــــوهــم
   Tavahom_star.persianblog.ir
Tavahomstar.parsiblog.com 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت 19:52  توسط توهم | 

 هلا عاشقانِ شب اندك استقامتي

سپيده دميد و جَرَس چو سَرو قامتي

من از ستاره ، نشان ِ سحر گرفته ام

ترا به خون ِ شقایق قسم استجابتي

 

 

 

 

                    ح - ب

 

        تـــــــوهـــــم

 

 25/06/1387 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387ساعت 9:3  توسط توهم | 
 


        غزل غزل تو را می نگارم 
 


           چو یکی قطره از دل ِ دریا

 
      با آسمان ، قرابتی دیرینه داری

 
            خورشید ،

 
             از انعکاس ِ تو رنگ می گیرد

 
"خوشا نظر بازیــا که تو آغاز می کنی"
 
 

                                                           

                                   ح - ب         

                                 تـــــــوهـــم
    
                                23/06/1387

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم شهریور 1387ساعت 5:19  توسط توهم | 
 

بغضی , کنارْ گوشهء چشمانت پنهانست

وقتی آسمان ,می کند بر تن جامگاه ِ مهتاب

عريان می شود چو  آيينه . . .

 مست, چندانکه می خندی

 حزن آنسان که می گريی.

 چوگانِ نگاهت , ديوارِکدام کتيبه را لرزانَد ؟

 خورشيد از آفتاب بارور نيست, ماه از آسمان

 و عشق که اينسان بيگانه ست . . .!! ؟

 افسونِ کدام شده ای ؟

 در خانه راز ِ کدام قصيده مهمانست

 باران يار بهار

 يا آغازِ عشقبازی درخت با جنگل...

اينک برای چه کسی می گريم

درخت , تنها مانده است

 بغلْ بغلْ اَدبارش،

 در رازِ جنگل سوخت ،

 هيچکس, يارای اعتراض نداشت

بارانْ قهر ِ جنگل شده بود

 هيچ خوابی تعبير نداشت

 جز رشته های صد دانهء تزوير

 مي گسلَد، می پراکنَد

 بهشت به دخمه ای خوفناک می نماياند

 تکفيرکدام واقعه ای ؟

 فريبت ميدهد اين بهار نيست

 شعرو عشق و يار نيست

 در اوج ِ جهل سير می کنی هنوز ...!!؟؟

 

 

                                            ح – ب 

                                           تــوهـم

                                        ۱8/06/1387

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیستم شهریور 1387ساعت 1:16  توسط توهم | 
 

روزی برای باران ،

شعری خواهم سرود

روزی از بازترین پنجره

خورشید را خواهم ربود

روزی نه چندان دیر-

خواهـــــــی آمـــــد

دل را می آرایم

 خانه را خواهم زدود

اگرچه آهسته - خواهی آمد

بهار درقلبِ  من خواهد غنود

 

 

 

                                       ح - ب 

                                     تـــــوهــــم  

                                  ۱۳۸۷/۰۶/۱۱ 

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم شهریور 1387ساعت 4:24  توسط توهم | 
 زمان، 
 

آوار ِ خستگي ست .

                        بخنـــــد

 بقدر ِ دانه ي گندمي ،قطره ي بارانی.
  

از تو انسجام ميگيرد عشق ،

 اگر باران را باور كني.

به وسعت فردا ايمان بياور ،
 

چراغي بر فروز

 آينده از آن ِ ماست .

 

 

 

 

                                   ح - ب


                                تــــوهــم


                                 1387/05/21

                                                         

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387ساعت 5:5  توسط توهم | 
باغی برای خیال ، 

باغی برای زیست ،

از کدام کوره راه گذر کنی ،

تا باران تازه ات کند ؟            

 دیگر برای خیال مجال نیست

 زیجیر ِها گسسته اند

هرنسيم ،تزویر ِ تازه ایست.

به اندازۀ قطره ای

عشق میسر نیست

 هر دانه ، حلقه ای بر دار ِ آدمیست

  برای زیست دیگر امید نیست ...؟

 

  

               سرایش : ح - ب

                تــــــــــوهـــــم                     

                 ۱۳۸۷/۰۵/۱۳

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387ساعت 4:22  توسط توهم | 
      

تقدیم  به شمع های فروزان شعر و ادب پارسی 

                استاد هـوشنـگ ابتــهاج

                          و زنده یاد

               استاد مهدی اخوان ثالث :  

 

شبی به دفتر ِعشقت، مرا تو مهمان کن

تــرا به جـان ِ"اهـورا" بِـدَم ، بـــهاران کـن

قـریـنِ رنـج و مــلالـم ، دریـن شـب یـــلدا

تو خود ستارهء صبحی،شـراره بــاران کن

بـریـن خــزان ِ ستــمـدیـده‌ء سـکوت آئیـن

بخوان تــرانهء " امٌیـــد" و یــادِ یــاران کـن

طنين ِخنـدهْ  "ســایه" نه کس دگر بـشنید

تـو جـانْ ز پـرده بـرون آی و میگساران کـن

من آن " تـَوَهًُـمِ" دردم دریـن حضـور ِ صبـور

اگـر تـرانهء عشقـی ، هــوای بـــــاران کــن 

 

                                                                                                                 

                              

                       سرایش : ح -ب                               

                       نــــــــو هــــــم

                          ۱۳۸۵/۰۹/۰۶

+ نوشته شده در  جمعه هجدهم مرداد 1387ساعت 5:35  توسط توهم | 

دلم خستۀ غربتی ست ،هزاران رفته را فریاد

باغ ها خاموش، دستها خسته، ای هزاران داد

در سکوت ، به نغمۀ نابارورشقایق میدهم گوش

ای دوصد لعنت برین بیهوده زیست، ای بسا بیداد

 

                                                 ح _ ب

                                             تــــــوهـــــم

                                            ۱۳۸۷/۰۵/۱۲

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 18:26  توسط توهم | 

 

امشب همه غم های عالم را خبرکن !

بنشین و با من گریه سرکن

                             گریه سرکن !

 

ای جنگل ، ای انبوه ِ اندوهان ِ دیرین

ای چون دل ِ من ، ای خموش ِ گریه آگین

سر در گریبان ، در پس ِ زانو نشسته

ابرو گره افکنده چشم از درد بسته

در پرده های اشک ِ پنهان ، کرده بالین ! 

 

ای جنگل ای داد

از آشیانت بوی خون می آورد باد

در بال ِ سرخ ِ کشکرت پیغام ِ شومی ست

آنجا چه آمد بر سر ِ آن سرو ِ آزاد ؟

 

ای جنگل ای شب !

ای بی ستاره !

خورشید ِ تاریک !

اشک ِ سیاه ِ کهکشان های گسسته !

آیینۀ دیرینۀ زنگار بسته !

دیدی چراغی را که در چشمت شکستند ؟

ای جنگل ای حیف !

همسایۀ شب های تلخ ِ نامرادی !

در آستان ِ سبز ِ فروردین دریغا

آن غنچه های سرخ را بر باد دادی !

 

ای جنگل ای پیوسته پاییز !

ای آتش ِ خیس !

ای سرخ و زرد ، ای شعلۀ سرد !

ای در گلوی ابر و مِه فریادِ خورشید !

تا کی ستم با مرد خواهد کرد نامرد ؟

 

ای جنگل ای خشم !

ای شعله ور چون آذرخش ِ پیرهن چاک !

با من بگو از سر گذشت ِ آن سپیدار

آن سهمگین پیکر، که با فریادِ تندر

چون پاره ای از آسمان افتاد بر خاک !

 

ای جنگل ای پیر !

بالندۀ افتاد ، زمینگیر !

خون می چکد اینجا از زخم ِ دیرین ِ تبرها

ای جنگل ! اینجا سینۀ من چون تو زخمی ست

اینجا دمادم دارکوبی بردرخت پیر می کوبد

 دمادم .

 

                                 شاعرهمیشه ها - هوشنگ ابتهاج

                                            ه – الف سایه

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم مرداد 1387ساعت 17:49  توسط توهم | 
 

گلوی مرغِ سحر را بریده اند و

                                          هنـــوز

در این شطِ شفق

                      آواز ِ سرخ ِ او

                                      جــاریســت . . .

 

 

 

                                           استاد هوشنگ ابتهاج

                                                ه ـ الف سایه

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 4:14  توسط توهم | 
 

خوابهای مرا

تفسیر خواهد کرد میدانم

پرستوی دوبار آمده ی باغ ِ بهار .

 آسمان انبوه  ابرهای فراوانیست

 همچنانكه ميبيني همچنانكه ميداني

 دیگر قحطسالی نحواهد بود

اگـر  ایمان بیاوریم به رويش برگ 

تــــرنُم بيدريغ عشق در مژه گان گل

به پایداری درخت در شب ِ سرد زمستان

اگـر بـاور کنیم  از آنِ مـاست فــردا

و زمین را  آسمان و درختان را

دوست بداریم بی هیچ منتی . . .

              بــدانيم

 حتی با یک گل بهار می شود

وقتی باور کنیم او زنده است

 عشق را  خواهد بارید

  بر کلبه های بی رونق مان .

 برخيز : خانه را - گلدان را

باغ را - باغچه را

بذری دوباره بكار

خورشيد مي تابد - باران مي آيد

خاك صيقل خورده ست

فــــردا در راه ست 

            بــــهار

پشت دریچه های بسته ی انتظار

نشسته است بتاران غبار  

          بگشاي ، در بگشاي ....

        

                                                    ح - ب

                                              تـــــوهـــــم

                                            1387/05/10

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دهم مرداد 1387ساعت 3:34  توسط توهم | 
             

     در گشودند به باغ ِ گل سرخ  

                  و من ِ دلشده را 

                  به سرا پرده ی رنگین ِ نماشا بردند.

           من به باغ ِ گل سرخ

          همره قافله ی رنگ ونگار

          به سفر رفتم

                     از خاک به گُل

        رقص ِ رنگین ِ شکفتن را

                                      در چشمه ی نور

            مژده دادم به بهار . 

                 من به باغ ِ گل سرخ

                    زیر ِ آن ساقه تر 

                عطر را زمزمه کردم تا صبح

 
                 من به باغ ِ گل سرخ

               در تمام ِ شب ِ سرد

               روشنایی را خواندم با آب

               و سحر را

                 به گل و سبزه

                     بشــــارت دادم.
          
 

 

                                         سروده استاد هوشنگ ابتهاج
 

                                                   ه - الف سایه

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 2:40  توسط توهم | 
 

بر چید مهر دامن ِ زربفت و  خون گریست

چشم افق  به ماتم روز  ِ سیاه بخت

وز هول ِ خون  چو کودک ِ ترسیده مرغ ِ شب

نالید بر درخت .

 

شب سایه بر فشاند و  کلاغان ِ خسته بال

از راه های دور رسیدند تشنه کام

رنگ ِ شفق پرید و سیاهی فرو خزید

از گوشه های بام .

 

من در شکنجه ی تب  و جانم به پیچ و تاب

در دیده ی پر آبم  عکس ِ جمال اوست

بر می جهد ز چشمه ی جوشان ِ مغز ِ من

هر دم خیال ِ دوست .

 

                         ***

این مطرب از کجاست ؟ . . . که از نغمه های او

بر خانه ی خرابِ دلم  سیل ِ درد ریخت

این زخمه دست ِکیست  که بر تار می زند؟ . . .

تار ِ دلم گسیخت !

 

چون وای وای ِ مرگ  جگر سوز و دلخراش

چون ناله ی وداع  غم انگیز و جانگزاست

اندوهناک و شوم  چو فریادِ مرغ ِ حق

این نغمه ی عزاست .

 

                      استاد شعر و غزلسرای معاصر ایران

                          هوشنگ ابتهاج (ه- الف سایه)   

+ نوشته شده در  جمعه چهارم مرداد 1387ساعت 22:50  توسط توهم | 
 

دلُم می خواد که دلخواهُم تو باشی

 

گل باغُم ، نظر گاهُم توباشی

 

بیا تا شور ِ عشق درچشم مو هست

 

چو بلبل مست و گمراهُم تو باشی

 

                                     ح - ب 

                                  تـــــوهــم 

                                ۱۳۸۷/۰۴/۲۶

+ نوشته شده در  چهارشنبه بیست و ششم تیر 1387ساعت 21:8  توسط توهم | 
 

یکشب دلم برای تو تنگ می شود

یکشب ز غصه دلم  سنگ می شود

یکشب بی خیال، می نشینم کنار ِ ماه

یکشب ز نور ِ شما، پُر آهنگ می شود

یکشب که مثل هرشب ست از گوشه های ماه

بنگر به موج خون که بی درنگ می شود

یکشب که در خیال ، می نشینی کنارِ دلم

سبزه می شود،گل می کند،هم آهنگ می شود

 

 

                                                    ح - ب

                                                 تـــــوهــم

                                              ۱۳۸۷/۰۴/۱۸

 

                                                          

+ نوشته شده در  سه شنبه هجدهم تیر 1387ساعت 3:56  توسط توهم | 
 

تقدیم به زنانی که مظهر استقامتند و پیکار 


   ویرگولی کنارِِِِِ قلبت می کارم

                            نقطه ای بر لبانت 

                   گلی در دستان ِ کوچکت .         

                شاید باورم کنی .!!

                           من خسته ترینم 

          خوشا پرواز پرنده ای ،

                                             آغاز نسیمی

                                         شبنم بارانی ،

                                     روشن ترم کند
                                         
             سالهاست آفتاب را ندیده ام ......؟؟!!
                                                            

                                           

                                        ح - ب                  

                                   تـــــــوهـــــم
      

                                           ۱۳۸۷/۰۴/۰۴
 
 


کلیه متون و اشعار حقیر،تقدیم ایرانیان آزاد  
                                            

                                       درود و صد بدرود
                   

+ نوشته شده در  سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 6:44  توسط توهم | 

 

 من از دل مي سُرايم هم از دولت سرايم :

 

                                              وطن اي خاك سيلي خورده ي خصم

                                              لباس مندرس  ،همتاي همرزم 

                                              تو را در لحظه هاي مرگ وفرياد

                                              تو را در دخمه هاي سرد بيداد

                                              تو را  اي پرچم سرخ عدالت

                                              تو اي زيباترين رنگ رفاقت

                                           تو را چون آفريدند چو مجنون آفريدند ....؟!!

                                                                                               ح -ب

                                                                                        تـــــــوهــــــم                                                

                                                                                    ۱۰/۰۳/۱۳۸۷

 

+ نوشته شده در  جمعه دهم خرداد 1387ساعت 18:10  توسط توهم | 
 

 

فروغ ِ چشمانت به من آموخته است

         امشب باران می بارد وزمین دوباره سبز

                 ایکاش به انبوه کوچه ی اقاقیها نظر کنی

                     من امشب ابر ِ چشمان ِ خاکستریم را

                                 میهمان ِ  آسمان ِ مژگانت می کنــم

                                                         باید  رها شــــوی  

                                                                    ح - ب

                                                                تــــــوهـــــم 

                                                           ۲۸/۰۲/۱۳۸۷  

+ نوشته شده در  شنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1387ساعت 2:57  توسط توهم | 

            هر صدا - آواز فردای ماست

               اگر به قدرت عشق ایمان بیاوریم .

  صدای سکوت - عشق را زنده می کند

   هوای طبیعت نیز ...

                    به سِحْر کدام کوکب، رهسپار جــاده ام ...؟!!

                          آواز قشنگترین قصیده ای .

                            باران - آغوش گشوده است

                              خوشا نسیمی- آغازی - ترنمی  ...

     از هر که آشفته ام - خواب ترا معنی نکرده است

             خوشا پچ پچ باران در گوش درخت

                           مستی  ساغربا گل

                                دنبال  گمشده ای می گردم ....

                                                                              ح - ب

                                                                 تــــــــــــــوهــــــــم

                                                                     ۲۷/۰۲/۱۳۸۷

+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 19:44  توسط توهم | 
 

 

 خــــــــواب تــــرا که پرواز داده است ؟

                        من دیده ام -

                                    طولانی ترین شهاب - خداست

                                    روشنی عشق را دریاب .

                   ستاره های خونی ِ پر بسته ، آزاد خواهند شد

                         روزی که ایمان بیاوریم به « سبزه های باغ نخیل »

                                   خوشــــا استواری ای - که از آن ِ ماست - درخــــــت 

           در  باور ِ ما حتی ، اگر زنده است

                                       عشق را به راست قامتی

                                          می توان ایمان آورد می توان باور کرد

      فـــــــــردا  هــــــر کــــــجا  کـــه بـــــاشـــد هــــــر کــــــجا   حتـــی دور

                                                   حتـــی دور از آن ِ  مـــاســــت ..................

                                                                                                      ح - ب

                                                                                            تـــــــــو هـــــــم

                                                                                               ۲۷/۰۲/۱۳۸۷                        


 
+ نوشته شده در  جمعه بیست و هفتم اردیبهشت 1387ساعت 19:40  توسط توهم | 

   من در نگاه ِ تو محبوس شده ام
  
                           ای خواب ِ شب نما "
                     
                                                       مرا به کودکی ببر
 
                                                      راز ِ چشمان تو عاشقم کرده است
                                                
                                                            ای سادگی ِ  کودکی
         
                                                               هنوز به تو نیازمندم
 
                                                        به شوق ِ عشق
                                       
                                          هدیتی بفرست

                                                   حتی بقدر دلخوشکنکی
                   
                                                                     اما ساده اما صمیمی ...


                                                                                                    ح -  ب
 
                                                                                                   تـــــــوهــم
                                          
                                                                                         1386/11/13                                                 
+ نوشته شده در  شنبه بیست و هفتم بهمن 1386ساعت 21:13  توسط توهم | 

      وطـــن ،ای مــــــرغ ِ تنـــــهایی، غمیـــن و مُـرده و سـنگی ؟

   چــــراغ ِ عشــق ، خــــاموشـى سـت ، بخوان آواز ِ یکرنگی

                            نـه شـوقــی بـر لـبــی جــاری ، نـه مِهـــری بـر دل و یـاری                        

    بـــزن مُـــطرب ، بــِدَم سـاقـی، بـــخوان ای مــرغ ِ  دلتنـگی

 

                                                                                                        ح ـ ب

                                                                                                  تـــــــــوهــم

                                                                                                  ۱۱/۱۰/۱۳۸۶

 

+ نوشته شده در  دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 5:7  توسط توهم | 
 

باتو تا قله های هزار رنج آمدم
باشد، روزی که ميروم صدايم زنی ...


                                                                                          ح - ب
                                                                                          تـــوهــم


Tavahom_Star.Persianblog.ir           
TavahomStar.Parsiblog.Com

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 2:4  توسط توهم | 

 

اينک حکايت ِ تلخی با منست  
            
          آنکه تاراج ِ رفيقان ِ‌ قبله اش ،
                     شهیدش کرده است
              خونِ  هر لحظه اش
                       آوار ِِ دیگریست
                 سرما و جودش اما
                          مرگ ِ دیگریست . .            
            برای تو هیچگاه
                     قصه نحواهم سرود
                   غصه های تنم ،
              انبان ِ روزان و شبان تنهایست ...
                ای دو صد لعنت
                           برین بیهوده زیست
      
                                             ح - ب
                                          تـــــــوهــــم
                                         
۱۳۸۶/۰۹/۰۵
       
   Tavahom_Star.PersianBlog.ir
           TavahomStar.ParsiBlog.Com
   Faryadhay-KHamoosh.Blogfa.Com

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم آذر 1386ساعت 1:34  توسط توهم |