| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق به اندازه ی وحشت |
|
آسمانْ بارانی
کلبه ها خاموش اند ابــرهـا زنـدانی عـاشـقان مدهوشند . . . * * * خانه ام گریان ست برتن ِ نازک ِ گُل ، زخم ِ شبْ پنهان ست عشــق سـرگردان ست. * * * باغ ها افسـرده هُرْم ِسردی جاری یاس ها پژمرده چشم ما بیــداری ! ؟ * * * هیچکس خندان نیست روی این خاک شریف، خون گرم گل سرخ هیچکس گریان نیست ! ؟ * * * کلبه ها خاموشی ست تک چراغی که محبت می بود در وطــن روشـن نیست همه جا تـاریکی ست . . . * * * من به فریاد ِ درخت به تن زخمی ِ گُل من به اشک مـریم به شقایق های خفته ی سخت ، چه جوابی بدهم ؟ * * * چه کسی راز قناریها را می داند ؟ راز پرواز پرستوها را می فهمد؟ من به خون ِ گل سرخ، در شب ِ سرد زمستان چه پیـــامی بدهم ؟ * * * من به جُرم ِ فــریـاد خون سرخ بیـــداد در شب ِ توطئه رگــبار شــدم . . . * * * لیکن ای ناجی شب من به سبزی تو ایمان دارم باغ وگل برگ و درخت سرزمین ِ گُل سرخ چشم آتش زده ی عاطفه ها ، همگی منتــظرند. . . ! ! ؟ ؟
ح - ب تـــوهـم ۱۳۸۸/۰۹/۱۶ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 16:18 توسط توهم |
|
|
من عشق را می خواهم
روزی ، دریــا کنم بــرکـه خشـک را. ابــر را می جویم ، بـرای شستن ِ خاک ِ سوگوار . . . آی نـه ! بسنده نیست شوری که جـــهان را بشـاید شعـری کـه زمـان را ببــاید شــوق زمـان ، رهایی مـاست آنقَدَر کـــه شــایسته است . . . !! ؟؟
ح - ب تـــــوهــم ۱۳۸۸/۰۸/۲۶ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 8:46 توسط توهم |
|
|
ای شب ِ شرزه ،
کدام واحه جویمت ؟ ماه در کدامین ، چاه دشتی گرفتارانست ؟ ! ! با رود بسیار قصه است ، شنیدنی تر از قرص ِ ماه ، با کویر ِتشنه، هزار راز ِ سر به مُهر با اشک ، با درخت با جنــگل ، و باغبان ِ پیر ِ گریان های ! ! هزاران قصه اینجا ! شنیدنی تر از قصه های عشق ! ؟ ســــــرم ســـــرخ و دنـــدان ِ شکـــسته ام خونین چشمانم خاموش ! !؟؟ هزار راه نرفته اینجا باقیست . . . ! ؟
ح - ب تــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۸/۲۷ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 8:16 توسط توهم |
|
|
با شعر ِ من
برای "همیشه " آوازی بخوان ، تا خواب ِ زمان به رَمََد. جان ِ من سرخ و سرم . . . !!؟؟ آی نه ! سبز می خواهمش . . . !! ؟؟ زیبایی جهان ، آزادگی ماست. شعری بخوان ، از آوازهای خسته ء من ، می رَمَد دشمن به هزار توی گمشده اش نهان ، وقتی که آگاهی ، سرو ِ سترگ ِ آسمانت باشد . . . ! ! ؟؟
ح - ب تــــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۸/۲۶
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:56 توسط توهم |
|
|
باد می وزد ، ابر می دمد
بـــاران ، قطره قطره می چکد . . . در اقیانوس ِ پیر عطسه می زند ، شیر ماهی اسیر . موج می زند صخره به ساحل ِ آرام خونی از برای رهایی شیر ماهی اسیر . . . ؟؟!!
ح - ب تـــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۸/۲۶ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:17 توسط توهم |
|
|
شرمساری بیدریغی
بر پیشانی ام جاریست ، سرافکندگی تاریخ،شانه های منست . . . !؟ های های گریه دارم پاییز ای تن پوشِ تُرد ِنازک آیین منم ، زردترین خزان ِ غم انگیز. *** می سرایم می سرایم سرودها را تا همچنان عشق جاریست می خوانم می مانم جاوید تا رهایی در بهاران باقیست می ستایم ابر را باد را خورشید و زمستان را آی !! عمر ِ من ، به سر نرسیده هنوز هلاوت ِ دیروز نمانده آنقَدَر در کام ِمن ،که تلخی امروز " آيینه ای برابر خورشید می گذارم" تا تن ِ پاییز ، از سرما نَرَ مَد با خون ِ خویش ، خاک را گرم گرم تا ریشه ی درختان سبز مانَد جاوید . . .
ح - ب تــــــوهــم ١٢/٠٩/١٣٨٨ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:16 توسط توهم |
|
|
در باغ حضور سبز و گُل بی اثرم
پاييز ربـود آخـرین و بـار و بــرم
ای کاش که فردوس برین به مُلک یارم بدهند
فــــریـاد ، شکــست شـاخه و بـرگ ِ تَــرَم
ح - ب تـــــوهـم 1388/08/12 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 20:26 توسط توهم |
|
|
دوست تر دارم که با چشم و چراغی بر دََرَم این تن فرسوده و این خاک را بر گسترم من كه از بيداد ِ جانم مي زنم فـرياد هـو آشنایی کو بوَد اندیشه ی روشنگرم گر كه از روز ازل آزاده بودم پس چرا جان و دل بر تار و پود تيرگي ها بنگرم؟
ح - ب تـــــوهـم 1388/08/04 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 8:14 توسط توهم |
|
|
صدای پای مهتاب ،
می آید باد می وزد ، ابر می رمد ماهی حوض ِ مادر بزرگ ، هی عطسه می زند . شعری میان خون ، شوری دوباره می دمد در کوچه ، تنها مانده قناری غمگین شاخه درخت پیر عریانیست . . . های پائیز پائیز چه کرده ای با دل نا آرمیده ام ؟ موج می زند موج کرانه ساحل غریب می نالد خوشا آرامشی . . .
ح - ب تـــــوهـم ۱۳۸۸/۰۷/۲۵ |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و پنجم مهر 1388ساعت 7:13 توسط توهم |
|
|
سپاس آنکه عشق آفرید تا مردمان ، چشـــــم گشـــــایند بهشت را ، فــــــرا روی خــــود آرنــــد کــــــه شـــایستــه آدمی ست . و او عــــــاشق ِ بیــــــدریغ عشـــــق . * * * من بخود بالیدم از یاری که دوش بر رواق ِ خاطـرم بنشسته دوش ح - ب تــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 12:46 توسط توهم |
|
|
ببیــــن چگـــونه تـــو را
در اعمـاق عشــق کــاویـدم ! ؟ مــــــرا بیــــاد آر ! ! صـــــلیب ِ شــکسته ی آزادیـم . مـی رانـم ، تـــا طــــــلوع ِ سپـیــــده می رانـم در تلاطم ِ امــواج . . . ! ؟
ح - ب تـــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 12:23 توسط توهم |
|
|
به مـادرم بخاطر بزرگـواری بیدریغش
قلبهای شکسته تنهايند . . . مــادر . . .
ح.ب تـــــوهم ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 9:31 توسط توهم |
|
|
اي سحر اي بهانه ام دعوت بي نشانه ام
شو ق شرر زدي هلا شيطنت شبانه ام با تو صبور مي شوم عاشق هور مي شوم بي ره و دين ني ام ولي بي دل و بي بهانه ام سرو سکوت مي شوم همــره دود مي شوم کـام بريز جـان من مستي جـــاودانه ام
ح - ب تـــــــوهــم 1388/07/07 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 11:33 توسط توهم |
|
|
« به زيــباي هميشه در سكوتم » وقتي كه با صداي سكوت سخن مي گويي تـــــرانــه ي زخمي ام ، دهــان بــاز مي كنـد بـــا بـــاد همـخــوابـه مي شـوم بـــر خــاك سـجده مي زنـم از درختــان « ايستا» يي مـــي آمـــــوزم . . . ســـكوت ، بيــــــدارم مــي كند اي درخــــت ســــراسـر پـــــاييـــز . . .
ح - ب تــــــــوهــم 1388/07/07 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:53 توسط توهم |
|
|
"من درد مشترکم مرا فریاد کن . . . "
اینت ترانه ای با صدای سکوت باران زیباست ستاره زیباست ساز آواز دلست آدمی من شعر بلند بودنم ترا تا اوج قله ها بر بالهای باد بر شانه های یاد می نشانمت ،
ح - ب تـــــــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۷/۰۷
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:20 توسط توهم |
|
|
تو با صدای من ، برای همیشه میمانی ، میدانم . . . *** از هجوم زخمی پايیز می آیم خوشا نوازش گرمی،صدای قریبی !؟ *** در استوای جهان ایستاده ام . . . دلم به گرمی امید زنده نیست " امید " زنده نیست. . . ! ؟ خدای را مددی خاکم مرده نیست ، نیست هنوز صدای من می آید و من در خاک ؟ هلا دستی! هنوز نمرده ام ! ؟ *** تجسٌم دردی خسته ام خاکم ، یکسو زن ای ردای خزان خیز صدای پات ، سینه ام فشرده است و من، چه سخت نفس می کشم سخت ! ؟ *** گذشتْ عمرمن ، عجیب تر آنکه هنوز نمرده ام . . .
من ازصدای زمان میمرم . . . ! ؟
ح - ب تــــــوهــم ١٣٨٨/٠٧/٠٥ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 18:29 توسط توهم |
|
|
فاعلاتن را نشان عاشقی ست عاشقان را جمله هم دیوانگی ست واژه ی عشق تو را پرداختم زندگی را تا نهایت باختم الغرض شوری نثار شعر تو گرچه با مژگان خیسم ساختم
ح - ب تـــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 8:13 توسط توهم |
|
|
مـــن در صـــــدای زمـــان خفتــــه ام ،
تـــــو در حقیقــــت محض . . . روزی نـــه چنـــدان دیــــر تـــــرا خـــواهم دیـــــد رستخیزی دوبـــاره را منتظرم . . . ! ؟
ح - ب تـــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۵ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 7:38 توسط توهم |
|
|
از وراي ابرهاي خاکستري
غبار سنگين زمان را مي بينم . با چشمان گداخته از آهن اما شــايد مـــن ، آه نـــــه ! در مـــن تمـــام شد جـــوانـه اميــد ! ؟ شـــايد تـــــو ،بـــا دستي از ستـــاره پيـــــام زخمي مرا بــه فـــردا " بـــه خـــدايي کــــه دريـــن نــزديکيست . . . "
۱۳۸۸/۰۶/۲۳ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 9:24 توسط توهم |
|
|
دستي کنار دستت
شعري بر لبان خسته ات شايد آنکه مرا گم کرده است روزي دوباره دريابد
ح - ب تــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۳ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 8:45 توسط توهم |
|
|
می شنوم صدای باران را . انگار از پنجره ای که دور نیست ، صدای نور می آید . . . ! ! در جاي جای تنم ، آنجا که هیچگاه بسته نمی شود، پنجره ای می گشایم . صدای بــاران می آید پــــرواز می دهم آواز های خسته ام بــالـــهای بشکسته ام پشت پنجره ایستاده است پنــــجره را می گشـــایـم بــــاید بـــــروم . . .
ح - ب 1388/06/24 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 8:31 توسط توهم |
|
|
ببیــن چــــگـونـه مـی گســـترم ، بـــــر درگـــــاه مَنْظَـــــرت ، راز دلــــم را . . . لیـــکن وقـــت استعـاره نیست ؟ ! بیــــم خنجـــر خصم ، دوبــــاره فـــرود آیـــد ! ؟ هنــــوز از مـــرگ بــــرادر ، مبهــوتم . . . ! ؟ در من تــــوان ِ دل بـــریــدن نیــست دریـــاب زمــــان در گـــذرست . . .
ح - ب تـــــوهـم ۱۷/۰۶/۱۳۸۸
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم شهریور 1388ساعت 5:12 توسط توهم |
|
|
ای آن که در خشم خفته ای ، درودت باد لیکن وقتِ دل سپردن نیست افتادن درخت ، شکستن ساقه گلوله فریاد، دریدن انسان . . . زمانه ی بیداریست بپا خیز
ح - ب تــــوهـم ۱۱/۰۶/۱۳۸۸ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 5:32 توسط توهم |
|
|
من دلم تنگ می گیرد درین هوای آزاد ! ؟
دیده ام سنگ می گیرد درین هوای آزاد ! ؟ افتان و خسته و گریان که خاک وطن از چه ام ننگ می گیرد درین هوای آزاد ! ؟ راهی نمی زند ستاره سحـر دریــغ آسمان رنگ می گیرد درین هوای آزاد ! ؟ به گوش نمی رسد سُم ضربه ي نجات !! عجیب دل آهنگ می گیرد درین هوای آزاد ! ؟
تــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۰۱ |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه یکم شهریور 1388ساعت 5:26 توسط توهم |
|
|
بـــرای زمـان ، هیــچ کس نـسروده است،آوازکی آفتــاب ، محبـوسِ پنجـره های یخ زده است آسمانی دیگـر می یــابم ابــری می کـارم آواز ِ بـــاران ، شُســـت مـــرا . . . چشــمانم دوبـاره گشـودم خــــورشــــید ، لبخنـد ِ مـن بــود . . .
ح - ب تــــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۵/۲۰ |
|
+ نوشته شده در
شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:46 توسط توهم |
|
|
چـشمان ِ سیــاه تـو را هیــــچ آفتـــابی نـدیـده اســت و دلـــت را نیــز. . . * * * بُغضی کــنار کــوچـه تنــــهایی صـــدای مــرا می شنـود می گشایم در بـه سـوی آســـمان خــــدایــا : گنــاه مــن چــه بــود ؟ ! * * * گیـــج وخستــه و گُـنــگ گــم گشــته در آوارگـی ای سیــاه مُـسَـلّم بگشــای پنجـــــره را، آسمــان را آفتـــابی زیبــا گــرفتــه است . . .
ح - ب تــــــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۵/۲۰ |
|
+ نوشته شده در
شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:34 توسط توهم |
|
|
باز کن آسمان، چهره ی ناپیدایت . چشمان غمآواز من ، ســــالهـــا در بــدرنـد . . . از کــوچــه محـبت ، پنجــــره ای ، بـه ســوی تــو گشـــودم از عِطــر صــداقــت ، بــه چشم تــو ســـــاغــری زدم شـــــایــد بــــاورم کنـــی ! ؟ از منظـــر نگــاهــت تیـــــغی ، بـــه کــامم نشســت پنجــــــره ام شکســت دلم از عشــــق ، نــابــاورانه گسسـت . . . آی گمشـــده بــا مــن آفتـــابت را دزدیده اند ؟
ح - ب تـــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۵/۲۰ |
|
+ نوشته شده در
شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:7 توسط توهم |
|
|
آفتـاب ِ من ،
چشمان تو را روشن نمي کند
از دخمــه کـدام تـــاريـخ ، تــو را نــظاره کنــم . . . ؟ !
ح - ب تــــوهـــم ۰۵/۰۵/۱۳۸۸ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 9:17 توسط توهم |
|
|
دستی کنار ِ دستت می گذارم
مُهری بر لبـان زخمی ات
مبادا سخنی ! ؟؟
زمانِ پـَرپَـر شدنِ غنچه هاست
اینسان که رگبار می شکند ! !
پــرنـده ی مهـاجـر !
بـه شـوق کـدام آسمان ،
پــــــرواز می کنی ؟
کَــرکَسـان منتظرند . . .
ح - ب تــــوهــم ٠۵/٠۵/١٣٨٨ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 9:12 توسط توهم |
|
|
بی تــوفــردا هسـت و نـی هستی مـرا
دلبــــــر و میــخانــه و مــستــی مــرا
حــادثـم از مـــوج ِ خــون درنــا کجـا بـــاغبـانـی بــایـد و دستــی مـــرا ح - ب تـــوهـم ۱۳۸۷/۱۰/۲۱ و 1388/05/05
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 13:27 توسط توهم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
صدای زندانی
از روزنِ سلولهای تاریک از دل ٍ یغما رفته ی تاریخ |
| پیوندهای روزانه |
|
عـــاشقــانه هــا عـــاشقــانه هــا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق های تاریک سلول های انفرادی بــــاران عـــاشقــانـه هــا . . .!! |
| پیوندها |
|
عــاشــقانـه هـا عــاشــقانـه هـا دختر تنها |
|
RSS
|