| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق به اندازه ی وحشت |
|
در فــراسـوي نـــگـاه ،
چشـــمانِ خـاکـستري بـادسـت، در کـجاي جـهان ، پنهان مي کني مـرا وقتي ، از آســمان ، خـوشـه هاي خـشم مي بـارد . . . ! ؟
ح - ب تــــــــوهـم 05/08/1390 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه پنجم آبان 1390ساعت 22:30 توسط توهم |
|
|
ما در جهانِ هميشه ها ،
رگبار گلوله هاي آتشيم چشمان ما چراغهاي رابطه را اما مسدود نکرده است به فرصت امروز چراغي روشن کنيم تا بچه هاي فردا تاريک نمانند
ح- ب تـــــــــوهــم 29/07/1390 |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و نهم مهر 1390ساعت 23:52 توسط توهم |
|
|
در من قدرتی نهفته ست قصیده ای بسازم بهتراز رنگ ها - پاییز . شایسته ای، زیباتر از بهار. به راز باران ولی، در خواهی ماند خواهی ماند ا گر بی ستاره ی من ات پرواز کنی. به آفتاب ، سلام خواهی داد سلام وقتی که خنده آغاز کنی ح – ب تــــوهــم 2:45 بامداد 05/06/1390
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم شهریور 1390ساعت 7:10 توسط توهم |
|
|
بارالله مستِ مستم، مستِ مستم، مستِ مست عاشقِ دیوانه ی مستی ، ولی ساغر به دست کزغمِ دوران ، میانِ کوچه شبها می گذشت مردی از جَنَّت که رنجِ کودکان را می شکست خنده بر لب های شان می راند و شب درسوزِ دل سرگریبان ،بر سرِ چاهی چه گریان می نشست اینک اما کوچه خاموش ست و این شب بی صداست کودکان در انتظار و، مرد حق اما گسست ح - ب تـــــوهـــم 21:30 بامداد 28/05/1390
|
|
+ نوشته شده در
شنبه پنجم شهریور 1390ساعت 7:5 توسط توهم |
|
|
با تو می شود تا تمامی فصول ، راهی بود بر خاک زمین بوسه زد – جاری بود. تو راز برکه های بهشتی ، در امتداد این روزسرد. با تو باتو گرم می جوشد، لحظه های من، اگر اگر چشمان مرا تنها لحظه ای بگشایی . بارانی از شبنم خاکِ زمین را شایسته کرد خواهد وقتی به بوی عـشـق آعششه شدی آرام خواهم گرفت که تو می آیی می آیی
4:20 بامداد 11/05/1390 ح – ب تــــــــــوهــم |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 5:15 توسط توهم |
|
|
هنوز اگر ،
عاشق نشدی بـِنـِـگر چـگــونـه لجظه ها ، ذر مـن می شِـکند. عـــاشـق شــدن ، شـــایـد همــین بـاشـد. خـــاکِ شـریـف را دریــاب مـن خاک پای توام . . . ! ! ؟
ح - ب تـــــــوهــم ۳:۱۵ بامداد ۱۱/۰۵/۱۳۹۰ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یازدهم مرداد 1390ساعت 3:21 توسط توهم |
|
|
وقتی "سونامی" می آید خبرم کنید شاید درون کلبه ی ماهی ها یکی خواب ست هنوز. می درخشد باله اش در نور ماه اگر خوب نظاره کنی بی تاب ست هنوز . در انتظار جفت زخمی اش در خواب ست هنوز . . . ح – ب تـــــوهــم 1:25 بامداد 08/05/1390 |
|
+ نوشته شده در
شنبه هشتم مرداد 1390ساعت 1:31 توسط توهم |
|
|
نفَـس گیرست، زمزمه ی باد و باران، میانِ گل های پرپر ، بر سنگفرشِ خیابان . به راز حیات، در می مانی ، وقتی که آدمی ، به خیانتی نا بهنگام می گشاید دست ... که اعراب را، از آنگونه پست به خون گشایی استخرشهر*1 و اسکندر، به تاراجِ پارسه *2
ح – ب تـــــوهــم 2 بامداد 20/04/1390 1. شهری با بنیان دوره هخامنشی. ساسان ( نیای بزرگ اردشیر) بنیانگذارسلسله ی ساسانی ، موبَد معبد آناهیتای شهراستخربود.بنابراین شهرمقدس ساسانیان بشمار می آمد.این شهردر زمان حمله اعراب، ویران شد. درجنوب شهراستخر کوه رحمت جای گرفته است،(شهراستخر،نقش رستم،نقش رجب) در 5 کیلومتری تخت جمشید (استان فارس-شیراز ) قراردارد. 2. تخت جمشید |
|
+ نوشته شده در
جمعه بیست و چهارم تیر 1390ساعت 17:35 توسط توهم |
|
|
بگو با من از کجای خاک ، آغاز می کنی ، پرواز ِ پرنده ای به سوی امید ؟ اگر ، در کوچ ِ نگاه من ، شبنمی ، غلتید، و از دوجانب جوبارِ قطره ای لرزید ، بگوی از کجای جهان ، می گشایی دری به سوی من ؟ آفتابِ بی هنگام ِ مست ، شکست ِ چشمان ِ من است در فاصله ای میان کسوف . ح – ب تــــــــوهــم 2 بامداد 02/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
شنبه هجدهم تیر 1390ساعت 1:38 توسط توهم |
|
|
اي رهگذر : من از شهر نبودن ها مي آيم تا در بيشه هاي اين وطن و ريشه هاي مانده در خاك را دوباره احيا كنيم یاری ام می کنی ؟ !
ح - ب تـــــــوهـــم 15/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 4:17 توسط توهم |
|
|
صداقت معنی،
چشمان ِ من بودست، اگر من را نمی بینی ، تو قدری با صداقت باش . هلا ای در ستم آزاد تو معنی مرا هرگز نمی فهمی تویی مفهوم ِ هر بیداد تو قدری با شرافت باش. من از این در وطن "خاموش بودن " نمی ترسم به زندان گشتن و ، " مدهوش بودن " ها نمی ترسم من از تزویز می ترسم من از تزویز می ترسم
ح - ب تـــــــوهــم 15/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم تیر 1390ساعت 3:35 توسط توهم |
|
|
ببین چگونه " ریگی " میان "چشمه" می جوشد
ز اندیشه ی " آزاد" خویش ؟ ! و کوچ می کند کوچ به جستجوی هـر پریش. قاصدکی برای تو می فرستم در بال باران شاید رازِ مرا دریابی ح - ب تـــــــوهــم 12/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه دوازدهم تیر 1390ساعت 14:48 توسط توهم |
|
|
یارا بیا آغازکن، زنجیرها را باز کن مَرهم بِِنِه برزخمِ ها، پروانه ها را ناز کن سوداگران مکرو دین، بنگرستم ها می کنند آتش براین سودا بزن، نو آتشی آغاز کن بیداد تا کی برجهان ، اندیشه ی ما گُمرَهان ؟ بگشای در،نوری بِدَم، افشای سِرّ و راز کن هرشب تو را درآسمان، می جویم ای درخود نهان من خویش را گم کرده ام، شوری فکن آواز کن درجان بجز امیّد نی ، این جسم و تن جز بید نی ما منتظر برگِردِ راه، راهِ رهایی باز کن ح – ب نــــــــوهــم 08/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نهم تیر 1390ساعت 22:51 توسط توهم |
|
|
اولین سانگرد استادِ محبت: نادرابراهیمی صدایت بوی گُل می داد ، مرا وقتی صدا کردی رگ و هر ریشه ام بگسست مرا وقتی رها کردی هلا ای سرو آزادی من از نسل همانانم که پروردی سرودِ باد و بارانم که ام خواندی مرا وقتی رها کردی که در خواب زمان بودم چراغ ِ مهربانت را شکستند و زبان بودم. تویی درشهرمان گرگان ، به "کوچه باغ آلوچه"، تویی در خاک مان ایران میان باغ همسایه . تو ای خاکستری فـریـاد، تو را در داغ می جویم ! ؟ به روی قله های داد، درون باغ می بویم . تو در من زنده ای لیکن تو را همیشه می خوانم ح – ب تـــــــــوهـــم ۲۹/۰۳/1389 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم تیر 1390ساعت 6:15 توسط توهم |
|
|
به ناهید عزیز بخاطر قهرش وقتی مرا، آهسته برگ می زنی برخلوتم ، مِضرابِ مرگ می زنی سُرمی خورم درون خاک وقتی تگرگ می زنی ح – ب تـــــــوهــم 6/04/1390 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم تیر 1390ساعت 6:3 توسط توهم |
|
|
هنوز هم صـدای عــشق ، زلابلای شاخ و برگ درون کوچه های شهر هنوز هم هــوای مـرگ *** هــزار آشیان به کوه هجوم ِبادِ سردِ دی به شانه ی پرندگان هـزار زخم پر شُکوه *** به سیم های سردِ سخت چه داغ های بی شکیب درون سینه ی رفیق چه زخمهای پُرلهیب *** میانِ موجی از فریب حضورِ مردمی اسیر هنوز هم صدای عشق میان شاخه های پیر ح – ب تـــــوهـــم 30/11/1389 |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم تیر 1390ساعت 18:7 توسط توهم |
|
|
دستانِ من ، دستهای کوچک من تا اوجی از ترانه ی پرواز ، در انتظارِ تو می مانند. چشمانِ من ، این چشم های بسته ی من تا شوری از کرانه ی آواز برای تو می خوانند. ای بهـــشتِ گـمشده - فــــریـــاد ! ؟ در آســـتانِ بی دریغِ خدائیت ، نقبی خواهم گـــشود . روزی نه چـــندان دیـــر پــــرده از رخـــسارِ تـو خــــواهــم ربــود – خـــواهـم ربــود . . . ح – ب تــــــــوهـــم 23/11/1389 |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم تیر 1390ساعت 16:15 توسط توهم |
|
|
آنکه رازش را ، با تو در میان نهاده منم ، کودکی ، با سرشک ِ دیروز درحسرتِ خواب طلائی این روزِ شوم. ترانه ای سرکن هم بند گاهواره ام را ربوده اند ! ؟ آواره در آوارِ گرگ و میش !! ؟؟ کدام جامه در منست ! ؟ رَمه ی دیروز را سر بریده اند ! ؟ این چشمانِ گرگی، به هیئات میش نیست ؟ ! آنکه خوابش کوته ست همیشه بیدارست و برمداراو بیرق آزادگی ، استوارست . . . ! ! ؟ ؟ ح – ب تــــــــوهـــم 26/12/1389 |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم تیر 1390ساعت 16:12 توسط توهم |
|
|
شعری بخوان لالایی خویش را گم کرده ام : لالا لالا گُلِ پـونه نمی بینی دلُم خونِ لالا لالا گل مـریم ببین تنها و بی برگم . گوش من پُراست از آوای غمگنانه ی تشویش . بخوان مادر با صدای صمیمانه ی خویش این تویی زیر گام های من ؟ وتو را زنجیر می کنند به خاک خویش ! ؟ شعری بخوان شاید خویش را پیدا کنیم . . . ح – ب تـــــــــــوهـــم 23/11/1389 |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم تیر 1390ساعت 15:50 توسط توهم |
|
|
من خواب زمان را ، برهم زده ام، با ترانه های خاکستری ام . هان ! قاصدکِ دیروز ترا چگونه ای پیوندی با صدای منست ؟ مانده آواز دو دانگی در قابِ پنچره هنوز؟ بی شک در خوابست قناری سرخ گُـرگرفته ام در زمینِ تنیده ی فریاد از هجوم گلوله و آهن بهارِ این سال ، خواب را از چشم های زمان خواهد ربود ؟ ح – ب تــــــــوهــم 27/12/1389 |
|
+ نوشته شده در
شنبه چهارم تیر 1390ساعت 15:17 توسط توهم |
|
|
ازبس که من ازچشم تو ساغر زدم بر شبنم و بر لاله ها، احمر زدم اندوه را ،نستوه را، راندم زدل از نور نو آئینه ای، دیگر زدم این نیش را این لاقبا درویش را پالانِ پُرتشویش را ابتر زدم بر شب روان شب شکن نوری فکن کین خانه ی ویرانه را عنبر زدم ح – ب تـــــــوهــــم 26/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم خرداد 1390ساعت 12:11 توسط توهم |
|
|
شاید بشود با تو میمهمان ِ خاطره ها شد عشق را روزی ورق زد. شـاید بـشود این کوچه را سِتُرد از گَرد روزگار و دوباره عاشق شد . شاید بشود ولی این قطره های خون چگونه به خاک افتاده اند ؟ ! !
ح – ب تـــــــــــو هـــم 22/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم خرداد 1390ساعت 19:24 توسط توهم |
|
|
به آسمان تو، رشک خواهم برد زیرا در آبی چشمانت هیچ پرنده ای غمگین نخواهد زیست ، و بهشت، پُرنیست، از کشتار آدمی ! ؟ به آبی چشمانت قــــسم من از جنس زمینم محبوس در کـرانه ی قـدرت . ! ؟ به آسمان تو رشک نمی برم اما داغ مــن در شـــمع تو روشن نخواهد گریست ؟؟ !!
ح – ب تـــــــوهــم 3 بامداد 21/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم خرداد 1390ساعت 19:21 توسط توهم |
|
|
اینک که از شانه ام ، خون ِ هزار قطره می دَوَد، و کور سوی حیات ، از چشمان من ، کوچک تر شده اند ، و خشکیده لبانم ، از شورابه های زخم ، چگونه توانم ، فــــــریادت را پاسخی بگویم ؟ جداره ی تــزویر از دیوار ِ چین گذشت . خصم ، در چدار سَر جا گرغته است ! ؟ چگونه آیا ، بیداری را باوری بدانم برای فتح فردا ! ؟
ح – ب تـــــوهــم 2 بامداد 21/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
شنبه بیست و یکم خرداد 1390ساعت 2:20 توسط توهم |
|
|
تا واپسین لحظات فـــریاد تو را تـــرجــمه خــواهـم کـــرد به بــــرگ به بـــاغ به خــاک خـــواهم گفت . مــن بـه فـــردای تــو ایـــمان دارم بـــذر ِ " فـــردا " ی تــو را در زمین می کارم سهم من ، شبنم بــارانی تو.
ح – ب تــــــوهــم 19:20 02/02/1390 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390ساعت 4:20 توسط توهم |
|
|
می بینمت با چشمان نیم بسته ی دیروز می خوانمت با دستان شکسته ی دیروز با صدای زخمی امروز - فریاد می زنم : دوست می دارمت حتی اگر، امروز اگر فــردا نپایم دوست می دارمت وطن
ح – ب تـــــــوهـــم 4 بامداد 19/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه نوزدهم خرداد 1390ساعت 4:16 توسط توهم |
|
|
باز با صدای سکوت ، آواز می خوانم . شاید مرا حس کنی ازپشت قاب خاطرات . می بینمت با چشمان نیم باز دیروز می بینی ام اگرکه خوابت نبرده باشد. می گویمت ، با صدای زخمی امروز. زنده ام تا رسیدن یک فریاد ، زنده ام ... ! ! ؟ ؟
ح – ب تــــــوهــم 4 بامداد 17/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم خرداد 1390ساعت 4:4 توسط توهم |
|
|
زیباترین راز حیات ، میلاد دوباره اقاقی هاست . تازه تر شدنت را ، ارج می نهم وقتی که به شبنم ، آرمیده ای . . .
ح – ب تــــــوهــــم 16/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم خرداد 1390ساعت 3:11 توسط توهم |
|
|
" میلادت ، شکفتن گلی ست ، در آستان بهشت و دوزخ " " الف بامداد"
میلاد ، عشقی به تولاّی زیستن ست. پاس می دارم خاک را ، که عشق تو را بوسید.
ح – ب تـــــــوهـــم 3 بامداد 17/03/1390 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم خرداد 1390ساعت 3:1 توسط توهم |
|
|
ما جان و تن ، زخدا دور می کنیم ز بهرطمع ، این همه منفور می کنیم
ح – ب تـــــــوهـــم 12/12/1389 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم خرداد 1390ساعت 2:45 توسط توهم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
صدای زندانی
از روزنِ سلولهای تاریک از دل ٍ یغما رفته ی تاریخ |
| پیوندهای روزانه |
|
عـــاشقــانه هــا عـــاشقــانه هــا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق های تاریک سلول های انفرادی بــــاران عـــاشقــانـه هــا . . .!! |
| پیوندها |
|
ارائـــــــه کــالا و مـحــصـولات لـــوکــس ،اروپـــــا و آســـیا عــاشــقانـه هـا عــاشــقانـه هـا یادداشت های بریدا |
|
RSS
|