تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت

                 شب از صداي تو ممهور مي شود،

                           چشمان ِ سيه فام ِ‏ِ ماه 

                           و خورشيد

                                وقتي  تويي

                             پرتو افشان نكند آسمانِ سياه  

                            اي كاش  !

                             نبض ِ آسمان مي شكفت

                             گلها عاشق تر شوند

                             و خاك - و باد- و آب 

                                        و

                               پرنده هاي خفته در مرداب.....


 

                                                                                             ح - ب

                                                                                                     تــــوهـم

                                                                                                  ۲/۲۰  بامداد

                                                                                                ۶/۰۵/۳۰ ۱۳۸             

                                                        

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مرداد 1386ساعت 3:26  توسط توهم | 
  در اين صدای سکوت ،
           
                  آفتاب
                    پر شکوايه ترین دادست
 
                      به چشمانِ خسته ی ماه بنگر !
                                 
                  تا خون ِ چهره ی ستاره باورت شود
         
              « ساده چه بسادگی کشتند  ... »

             

                                                                                            ح - ب
                                                                                         تــــــــوهم
                                                                                        ۱۳۸۶/۰۵/۲۸                 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386ساعت 3:0  توسط توهم | 
   صدايم ،

   از انعكاس ِ خسته ي زنجير 

        بر زخم  ِ شانه ها و جوانه ها

         سرود ِ‏ استقامت را

            براي نسل ِ‏ فــــــــردا !

                   تكبير مي كند.

             دستم در دستانت بگير

                            تن خسته و پُر شِكو ِه ام .

                       به فريادم رَس تا رسالتِ اين بانگ ،

                                      دست بچه هاي فـــردا بسپارم ....

 

                         

                                                                                    ح -ب

                                                                                تــــــــوهـم 

                                                                                 28/05/1386                 

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و هشتم مرداد 1386ساعت 2:44  توسط توهم | 
               

                 ترانه ي شريفِ شكفتن

                 ترا هميشه فرياد مي كنم

                 براي تو حتي

                 در اين دخمه بيداد مي كنم

                 گرت هنوز با من پيوندي ست

               تنها درين ميانه ترا ياد مي كنم

 

                                                       ح - ب

                                                  تــــــــــــوهـم

                                                    17/05/1386

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 3:44  توسط توهم | 
 

     چراي صداي باغ ،

         هميشه در ترانه ها مي پيچد ؟ !

      از انعكاس ِ گُر گرفته ي خورشيد

     از تصوير ِ پريده رنگ ِ ماه 

     نوسان ِ‏ مداوم ِ‏ زمان

         و جَرَياني  ،

        كه هيچگاه پاياني ندارد ،

            از واقعيت تا سراب

           از تــــولـد تا مرگ

                  همچنــــان خــــاموش !

                                       ****

                      « هميشه ها » ،

                     از توهمي بيمارگونه سرشارند

                     چرا صداي «آغـاز »،

                 هميشه قبل از آنكه بشنوي ،

                      مي خاموشد !! ؟

                       بايد كه شخمي دوباره زد

                        بايد كه بذري دوباره كاشت ....

         

 

 

                                                                               ح - ب

                                                                              تـــــوهـم

                                                                            17/05/1386

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفدهم مرداد 1386ساعت 3:42  توسط توهم | 
 

    من از دنیا به شکل ِ خسته ای آواز می خوانم

    شب ِ دلتنگیم ، در آستان ِ راز می مانـــــــــــم

    درونم غم حضور ِخستگی های پی اندر هــــــم

    سکوتم را و لیکن تا صف ِ پــــــرواز می رانــم

    بــهار ِ گلــعذاری نی  - حضور  ِ عــندلــیبی نی

    هزاران را بریده سر ولی چون " باز " می مانم

 

 

                                                           ح - ب

                                                           تــــــــوهم

                                                                      ۱۳۸۶/۰۵/۰۶

+ نوشته شده در  شنبه ششم مرداد 1386ساعت 16:22  توسط توهم | 
 
   صداي من گرفته است
  از زخمي در بستر تاريخ
 « فريادِ من اگر بگوشتان آشناست »
  به امروز بنگريد ...! ؟
           فردا را باور نكنيد
                اسير ِ باور ِ امروز شده ام
                                با حنجره اي خونين
                                  و خنجري كه از آستين دوست
                                                 بر شانه هايم شكست
          « هــر بــرادری كه خـواب مي كند تـرا
                       و نـــــــان ِ خويـش مي خورد
                            يار ِ دشـمنان تـست
                       در نبـــرد ِ مــا
                                     گرسنه را گرسنه يــاور است »
          
                                                     
                                                                   ح - ب
                                                              تــــــــــو هـــــم
              
                                                 ۱۳۸۶/۰۵/۰۲ 
+ نوشته شده در  سه شنبه دوم مرداد 1386ساعت 3:1  توسط توهم |