تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت
     

    تو از صدای باران تازه تری

         در  رطوبت کلامت ،

           پرنده های عاشق،

                    تخم خواهند گذاشت

                 اما با گلایه ی پاییزان چه می کنی ؟

                         با هجوم ِ دیو و ددان چه می کنی ؟

                                                           وطنت را عاشقانه دریاب ...

                                                                    چشمانم تا همیشه نگرانست ....!!؟

 

 

                                                                                                 ح - ب

                                                                                                 تــــوهـم

                                                                                                ۱۳۸۶/۰۷/۱۲         

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 7:3  توسط توهم | 

 

                 ای کاش شعرم ،

                                    از انعکاس ِ نرم ِ آهنگی

                                                                    متبلور شده بود

                                تا خبری اینگونه موهن

                                                             آهسته تر فرا بگویمت

                                  ای کاش ولی

                                                      راستی آیا

                                                                   بر سر ِ برزن ،

                                                                           هست هنوز

                                                                 گاری عشق فروش .....

                                                                                       ح - ب

                                                                                   تــــــو هـــم

                                                                                   ۱۳۸۶/۰۷/۱۲    

                                     

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 6:31  توسط توهم | 
 
 
      ز راهی دور
 
                   اما چه دیر آمده ای

                                            " اینک چراغ ِ معجزه یاران ....."
 
              ما بیرون ِ زمان
 
                             با خشم ِ بیدریغمان

                                                  شبها و روزها
                         
                                                   با خونی که  بجا مانده آنقدر

                                        " در جستجوی تو بر درگاه ...... "

                                           و
              
                                         " بی تو این دفتر ِ خاموش
         
                                                      تاچند، تاچند، ورق خواهد خورد ...؟
 
                                       " جخ امروز از مادر متولد نشده ام
           
                                             گفتم اِیا و ِیا و خلایق مستید و منگ ؟
 
                                          یا به تظاهر تزویر می کنید .... " 


                                                                 
                                                                                                ح- ب
                                                                                             تــــــــوهم
                                                                       پنجشنبه 12 مهر1386 ساعت: 5:30                 

Faryadhay-Khamoosh.Blogfa.com
TavahomStar.ParsiBlog.Com
+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 5:48  توسط توهم | 
 

          پروانه هاي بيكسي ،

                              رخسار ِ  شب را بر هم مي زنند

                                گويي به راز ِ  شبْ پريش  ِ خويش

                                                                         واقفانند ،

                                                                   هــــالـه اي و ديـگر هيـچ ...

                       خــوشـا پـروانه بـودن

                                             هـــالـه بـودن

                                              شـــــــمع گــشتـن

 

                                                                             ح - ب

                                                                          تــــــــــوهـم 

                                                                                11/07/1386                                                                              

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:33  توسط توهم | 
 

     پَرچين ِ ساده ي تنهايي  
                                     ملالِ خاطر  ِ‏ پاييــزست
                                                               د لِ گــر فتـه ي من نيــز .

                             

                                  وقتي سرشاري از عشق که زندگي ،
                                            پُر از هـواي بـودن سـت

                               « از صداي سخن عشق نديدم خوشتر
                                     يادگاري که درين گنبد ِ دوار بماند...»
      
                                                               

                                                      

                                                                     ح - ب

                                                                       توهم 

                                                                    ۱۳۸۶/۰۷/۱۲

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:29  توسط توهم | 
 

           معناي كدام را باور كنم 

                                  دل يا ستاره هاي شب مرده ي آسمان 

          اينك  طنين  گام هايش صداي دلشكستگي ست  

                                               خرامان خرامان تا مرز حرمان 

                                                    ره مي نوردد  

                                  چشمان ِ سياهي ، ميدراند 

                                                   تا آوازه اي  تلخ وا گويد            

                                                       بناگه آهسته -  لب بسته                             

                                                          برگي اوفتاد                  

                                           برگي كه نقشي بوده يك زمان ...

 

 

                                           

                                                                                       ح - ب

                                                                                  تــــــــوهـــم                                                   

                                                                                11/07/1386

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:23  توسط توهم | 
 

         از باغ ِ همسايه ، بوي ياس مي آيد

                         عطر ِ گيسوان ِ‏مست

                          بوي چمن ، علف هاي خيس .

                         اما درخت ،

                                  تنهاترين نشانه ي پايداري ست

                                              هر چنــــــد شانه هايش را

                                                                  با تبــــر زدوده اند.....؟؟

 

                                                                                    ح - ب

                                                                                تــــــوهـم

                                                                                ۱۳۸۶/۰۶/۰۵

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:19  توسط توهم | 
 

                               

                              آنسان كه عشق از راه ِ چَشم مي آيد

                               از كلبه هاي فقر- اما،بوي خشم  مي آيد

          هان رهگذر :

                         شايد بهار ديگر

                        نا سروده ها را فرياد كنيم

                       اگر درين زمانه وزد بادي ،

                           با افتخـــار ِ ديگر

                     

 

                                                                                    ح - ب

                                                                                  تـــــــوهــم

                                                                                   ۱۳۸۶/۰۵/۱۷

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:16  توسط توهم | 
 

        آرام آرام

                    می تراود رقص ِ آب

                            پُر می شود خالی دریا

                                                 از اشک - سیلاب .

                                                            در لابلای گیاهان اما ،

                                                    قوهای سپید ِ عاشق            

                                                                       ***

                                                             پُر می کند مژگانم

                                                         بستر ِ خالی مانده رود

                                          آوایی از دور مرا می خواندم ...

                                                                         بهار ِ دیگر

                                                       آغازی ، تبلوری ، ترانه ای شاید .

                                                شــــــاید - اما

                                                        خواهمش پایید ؟

                                                                  زین خسته تن

                                                                 نمانده فروغی دیگر

                                                     ستاره های نور آهسته آهسته

                                                                               از آرام ِ ماه

                                                             پــرتو افشان می کنند هجران را

                                                          باید بالا پوشم را بر دارم

                                                                                         در حیاطِ کــهنه ،

                                                                                       پاییز منتظر ست . . .

 

                                                                                                   ح ـ ب

                                                                                                  تــــــــوهــم

                                                                                                    ۱۳۸۶/۰۷/۱۱

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم مهر 1386ساعت 2:4  توسط توهم |