| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق به اندازه ی وحشت |
|
در جستجوي عشق ، بر درگاهِ كدام به گريم ، در و دروازه و دشت ؟ با تيشه ي كدام كوه ، فرهادي بجويم كه عشق ، در بن بست ِ حوادث ، تبخير شده است . . . ** ** ** درين هياهوي دود و گلوله و آهن ، راه ِ تنفّس ِ تنها ساقه ي مانده به جاي مــــسـدودســــت.، و از گلوي هميشه زخمي تاريخ ، بوي سياست بوي افيون - مي آيد هنوز . . . اي كاش ! كلام آهنگي داشت ، زنده تر از جان ِ برگ تشنه تر از تب ِ درخت عاشق تر از ستاره ، در شب ِ باران . . . ** ** ** آي مصيبت ِمانده از مرثيه كدام بگريم ؟ آواز ِزخمي درخت، چشمانِ خوني باران لبان ِ دوخته درفصل زمستان . . . من عاشقانه ترين را مي سرايم : ايران ِ خسته از تزوير و فرياد بازت نمي نهم زيرا كه تنهاترين _ فرهاد ِ توام . . . ح - ب توهم ۱۳۸۶/۰۷/۳۰ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه یکم آبان 1386ساعت 3:17 توسط توهم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
صدای زندانی
از روزنِ سلولهای تاریک از دل ٍ یغما رفته ی تاریخ |
| پیوندهای روزانه |
|
عـــاشقــانه هــا عـــاشقــانه هــا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق های تاریک سلول های انفرادی بــــاران عـــاشقــانـه هــا . . .!! |
| پیوندها |
|
عــاشــقانـه هـا عــاشــقانـه هـا دختر تنها |
|
RSS
|