تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت
 

بـــرای زمـان ،

      هیــچ کس

         نـسروده است،آوازکی                      

   آفتــاب ،

      محبـوسِ پنجـره های یخ زده است

 آسمانی دیگـر

                   می یــابم

                         ابــری می کـارم

                  آواز  ِ بـــاران ،

                    شُســـت مـــرا . . .

      چشــمانم دوبـاره گشـودم

                        خــــورشــــید ،

                                لبخنـد ِ مـن بــود . . .

 

 

                                     ح - ب

                               تــــــــوهــم

                               ۱۳۸۸/۰۵/۲۰

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:46  توسط توهم | 
 

چـشمان ِ سیــاه تـو را

               هیــــچ آفتـــابی نـدیـده اســت

                                    و دلـــت را نیــز. . .

                               * * *

       بُغضی کــنار کــوچـه تنــــهایی

                                        صـــدای مــرا می شنـود

         می گشایم در بـه سـوی آســـمان

                              خــــدایــا :

                                            گنــاه مــن چــه بــود ؟ !

                            * * *

      گیـــج وخستــه و گُـنــگ

                  گــم گشــته در آوارگـی

      ای سیــاه مُـسَـلّم

                        بگشــای پنجـــــره را،

                آسمــان را

                        آفتـــابی زیبــا گــرفتــه است . . .

                             

                                     ح - ب

                                 تــــــــــوهــم

                                ۱۳۸۸/۰۵/۲۰

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:34  توسط توهم | 
 

باز کن آسمان،

 چهره ی ناپیدایت .

چشمان غمآواز من ،

 ســــالهـــا در بــدرنـد . . .

از کــوچــه محـبت ،

  پنجــــره ای ،

                   بـه ســوی تــو گشـــودم

  از عِطــر صــداقــت ،

           بــه چشم تــو 

                          ســـــاغــری زدم 

         شـــــایــد بــــاورم کنـــی ! ؟

از منظـــر نگــاهــت 

               تیـــــغی ،

                         بـــه کــامم نشســت 

                         پنجــــــره ام شکســت 

                       دلم از عشــــق ،

                               نــابــاورانه گسسـت . . .

                          آی گمشـــده بــا مــن

                                            آفتـــابت را دزدیده اند ؟

 

                                 

                                             ح - ب

                                            تـــــــوهــم

                                           ۱۳۸۸/۰۵/۲۰

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:7  توسط توهم | 
آفتـاب ِ من ،

چشمان تو را روشن نمي کند

از دخمــه کـدام تـــاريـخ ،            

   تــو را نــظاره کنــم . . . ؟ !

                                                             

                                         ح - ب

                                     تــــوهـــم

                                 ۰۵/۰۵/۱۳۸۸

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 9:17  توسط توهم | 
دستی کنار ِ دستت می گذارم

 مُهری بر لبـان زخمی ات

                              مبادا سخنی ! ؟؟

           زمانِ پـَرپَـر شدنِ غنچه هاست

            اینسان که رگبار می شکند ! !

پــرنـده ی مهـاجـر !

               بـه شـوق کـدام آسمان ، 

                       پــــــرواز می کنی ؟

                کَــرکَسـان منتظرند . . .

                                       ح - ب

                                      تــــوهــم

                                    ٠۵/٠۵/١٣٨٨

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 9:12  توسط توهم | 
 بی تــوفــردا هسـت و نـی هستی مـرا

دلبــــــر و میــخانــه و مــستــی مــرا 

حــادثـم از مـــوج ِ خــون درنــا کجـا  

بـــاغبـانـی بــایـد و دستــی مـــرا  

                       ح - ب

                                تـــوهـم

                            ۱۳۸۷/۱۰/۲۱

                                    و

                            1388/05/05    

 

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 13:27  توسط توهم | 

پيــونـد مي دهم تــرا، بـه قـله هـاي شكفتن

 بـه بـــاغ شقـايـق،بـــه سبـــزي جنــگل ! ؟

بـه عِطـــر  راهبــــانــــه ي بــــاران

بــه شـــوق زمستــــان 

يــــادت بـــاشــد امـــا

چـه غنــچــه هـا كــه بـــر خــــاك افتـــادند

بـــي نشــــــان ِ بهــــــاران ! ! ؟ ؟


ح - ب

تـــــوهــم

05/05/1388

+ نوشته شده در  دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 13:25  توسط توهم | 
   خـــــانـه ام ،

          کلبـــه ی منــجمــد ِ تنــــهائیست

                   نـــــو اگــــر مــی آیـی ،

            جـــامــه ای سبــــز بیــــار ، 

             بـــا صـــدای پــَـــر  ِ شبنـــم  

               بـــه ســــراغــم بـــــازآ . . .

 

                                        ح - ب

                                      تــــوهـم

                                    ۱۳۸۸/۰۵/۰۴

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 12:44  توسط توهم | 
       تــــو را از مـــن

                       کــــه دزدیـــده ست  

                                    ای مـــن ِ مـــن ؟ !!

                 تـــــو انعــــکاس ِ سحـــری .

                       ازآخـــریـن ستــاره ی صبـــح 

                 ســـراغ تــورا می گیــرم . . .  ! ! ؟ ؟

                                          ح _ ب

                                         تــــــوهــم

                                      05/02/1388        

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 12:42  توسط توهم | 
       کـنـارِ کـوچـه ی تنـــهایی

                    پشـتِ آسمـان ِسـیاهِ دیــروز ،

         ابــر ِگُـر گـرفتـه ی کـوچکی ست ! ؟

                    شـایـد

                        بِـرومـبَد دریـچه ی بــهار

                             مـن آرام به گِریم ...

                       دریــغا ! !

                          تَـبَــسُم لـبی ،

                              نـوازش ِ دستـی

                              صـدای مهـربانی !! ؟

                     

                                                   ح _ ب

                                                  تــوهـم

                                                ٠٢/٠۵/١٣٨٨

+ نوشته شده در  یکشنبه چهارم مرداد 1388ساعت 12:40  توسط توهم | 
 

اين كوچه ها عجيب سنگين اند،

اين كوچه هاي سرد ِ بي عابر .

                   * * *
   امروز از خيابان ، بوي دود                 

   بوي بـــاروت مي آيد ! ! ؟؟

  اين كوچه هاي سرخ ِ بي پناه ،

اين شعله هاي زرد پُر لــهـيب ،

اين دختران سبز  ِ بي گــناه

عجيب، عجيب سرگردان اند . . . ! 

                * * *

بچه ها:

براي ايران هرگز گريسته كسي ؟ ! !            

براي مادر ،

تنها فرزند او هماره مي گريد . . 

                 * * *

آوايي از دور مي خواند ،

          قلـندر  ِ مغموم :

‍«كز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست... ! ؟»

                                                  ح - ب

                                               تــــوهــم

                                            ۱۳۸۸/۰۴/۰۷

                             

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:36  توسط توهم | 

    هر صبح و شام ،

   آواره و سرگران

  در قـاب ِ زنـدگــي گـلي نــرُســ

  اي آرام ِ رهــيده ،

   در كجـــا بجــــويــمـت ؟

   در آرزوي يــك محــال ،

    خــوابـي آرام تــر  از پـــاييـــز

     تـــن ِ خـــشكيـده ي زردم

     بــه ســكوت ِ خــاك . . .

   آه آرامش ِ بــــعد ِ مـــرگ :

   خستـــه از زنـــدگيــم ! !

                                           ح - ب

                                          تـــــوهــم

                                          23/04/1388                                                                       

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:29  توسط توهم | 

وامانده در پسي

 افتاده در سکوت

در دشتِ بيکران

بي خار و بي خسي 

 * * *

هان اي تبار ِ من

افزوده بار ِ من

فرياد  ِ بي کسي

بيهوده کار ِ من

                                                   * * *

با اين رَسَن که دوش

افتاده دار ِ من

در دام  ِ بي شکيب

دوشم به خوابِ ناز

در ناله اي غريب

هان مرگِ تازه اي !

 شايد مرا بـرند

 سامان ِ بي کسي . . . ! !

                                    ح - ب

                                   تـــوهـم

                                        ۱۳۸۸/۰۴/۱۹

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:29  توسط توهم | 
 

     براي اسارت ِ امروز

         براي بصارتِ  فـــردا ،

 شعـــري مي ســـــرايـم

                   شـــايــد ديــــر ، شـــايــد زود !

   رسـالـت دنيــا ،

          تبــخيــر  ِقلبــهاي منجمــدســت .

         بـــرايــم آوازي بخـــوان

          كبــوتــر  ِ دلــم  را

                    تشنـــــه

  ســر بـــريــده اند. . . ؟

                                            ح - ب

                                          تــــوهـم

                                             ۱۳۸۸/۰۴/۱۷

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:28  توسط توهم | 
 

 هيــــچ آهــــــنگي

              بـهتــــر از قلـــب مــن نيــــست  :

                     مـــي تــراود بـه آفتــــاب                      

                     مـــي نــوازد بـه مـــاهتــاب

                     مــــي خنـــدد بــه رقــص آب .

   سقـــــوط ممـــکن نيســــت    

               ممـــــکن نيســـــت

                                مگــــر

                     قلبــــت را اسيـــر کــرده بــاشــي ! ! ! ؟ ؟

                                                             ح - ب

                                                            تــــــوهــم

                                                        ۱۳۸۸/۰۴/۱۷

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:27  توسط توهم | 
فروغ ِ چشمانت به من آموخته است

     امشب باران مي بارد وزمين دوباره سبز

        اي كاش

            يكبار به انبوه كوچه ي اقاقيها نظر كني

             من امشب ابر ِ چشمان ِ خاكستريم را

              ميهمان ِ  آسمان ِ مژگانت مي كنــم

                                          بايد  رها شـــوي . 

                                                            ح - ب

                                                      تــــــوهـــــم

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:26  توسط توهم | 

       زيباترين عشق آب ست

        مثل صداي دوست

         مثل شور که درنهاد اوست

         " زيبا " تويي که "خوب" مي خواني

                زيباتر حجم ِ مهتابي تست ...

                                ح - ب

                                  تـــــوهــم

                              30/04/1388 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:24  توسط توهم |