تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت
در باغ حضور سبز و گُل بی اثرم

 

پاييز ربـود آخـرین و بـار و بــرم

 

ای کاش که فردوس برین به مُلک یارم بدهند

 

فــــریـاد ، شکــست شـاخه و بـرگ ِ تَــرَم

 

 

                                          

                                                       ح - ب

                                                     تـــــوهـم

                                                    1388/08/12

+ نوشته شده در  سه شنبه دوازدهم آبان 1388ساعت 20:26  توسط توهم | 
 

دوست تر دارم که با چشم و چراغی بر دََرَم

 این تن فرسوده و این خاک را بر گسترم

 من كه از بيداد ِ جانم مي زنم فـرياد هـو

 آشنایی کو بوَد اندیشه ی روشنگرم

  گر كه از روز ازل آزاده بودم  پس چرا

جان و دل بر تار و پود تيرگي ها بنگرم؟

 

                                   ح - ب        

                                     تـــــوهـم

                                           1388/08/04

+ نوشته شده در  سه شنبه پنجم آبان 1388ساعت 8:14  توسط توهم |