تبليغاتX
فریادهای خاموش
عشق به اندازه ی وحشت
آسمانْ بارانی

کلبه ها خاموش اند

ابــرهـا زنـدانی

عـاشـقان مدهوشند . . .

           * * *

خانه ام گریان ست

 برتن ِ نازک ِ گُل ،

زخم ِ شبْ پنهان ست

عشــق سـرگردان ست.

              * * *

باغ ها افسـرده

هُرْم  ِسردی جاری

یاس ها پژمرده

چشم ما بیــداری ! ؟

             * * *

هیچکس خندان نیست

روی این خاک شریف،

خون گرم گل سرخ

هیچکس گریان نیست ! ؟

              * * *

کلبه ها خاموشی ست

تک چراغی که محبت می بود

در وطــن روشـن نیست

همه جا تـاریکی ست . . .

                * * *

من به فریاد ِ درخت

به تن زخمی ِ گُل

من به اشک مـریم

به شقایق های خفته ی سخت ،

 چه جوابی بدهم ؟

          * * *

چه کسی راز قناریها را می داند ؟

راز پرواز پرستوها را می فهمد؟

من به خون ِ گل سرخ،

در شب ِ سرد زمستان

چه پیـــامی بدهم ؟

             * * *

من به جُرم ِ فــریـاد

خون سرخ بیـــداد

در شب ِ توطئه رگــبار شــدم . . .

           * * *

لیکن ای ناجی شب

من به سبزی تو ایمان دارم

باغ وگل برگ و درخت

سرزمین ِ گُل سرخ

چشم آتش زده ی عاطفه ها ،

 همگی منتــظرند. . .  ! ! ؟ ؟

 

 

               ح - ب

                     تـــوهـم     

                  ۱۳۸۸/۰۹/۱۶

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 16:18  توسط توهم | 
با شعر ِ من

برای "همیشه "

آوازی بخوان ،

تا خواب ِ زمان به رَمََد.

جان ِ من سرخ

      و سرم . . .  !!؟؟

آی نه ! سبز می خواهمش . . . !! ؟؟

زیبایی جهان ،

آزادگی ماست.

شعری بخوان ،

از آوازهای خسته ء من ،

 می رَمَد دشمن

 به هزار توی گمشده اش نهان ،

وقتی که آگاهی ،

 سرو ِ سترگ ِ آسمانت باشد . . .  ! ! ؟؟

 

                                   ح - ب

                                 تــــــــوهــم

                                ۱۳۸۸/۰۸/۲۶

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:56  توسط توهم | 

                               به مـادرم بخاطر بزرگـواری بیدریغش

 

قلبهای شکسته تنهايند . . . 

برگی فتاده از تن ِ پاييز ،

شکسته از تبِ ديروز   

تمام ِ مـرا ،

يکسـو زن ای بـاد

خورشيد هستی سوز . . .

از ديـروز ،

صدای زرد پاييـز

همچنان جاری ست

ای منتهی شده با جانِ من

ارج ت می نهـم

تنديـس شايستگی _ سپـاس !

از شـهر من تـا کـوی دوسـت

هـزار راز نهـفته ،

همچنان بـاقيست . . .

ای کـه در مـن شکستـه ای
 
بـزرگتـرين ِســروده ها

نثــارت بـاد _ سپـاس !

فـواصل ديـروز

تـلاقی خورشيـدند

ستـاره ها ،

بزرگواری تو را ستـودند

صدايم کـن،

صدای تـو زيبـاتـرين تـرانـه ی عشـق ست

                                                            مــادر . . .

 

                                                                                   ح.ب

                                                                      تـــــوهم

                                                                      ۱۳۸۸/۰۷/۱۴

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 9:31  توسط توهم | 
 اي سحر اي بهانه ام دعوت بي نشانه ام

  شو ق  شرر زدي هلا  شيطنت شبانه ام

  با تو صبور مي شوم  عاشق هور مي شوم

   بي ره و دين ني ام ولي بي دل و بي بهانه ام

  سرو سکوت مي شوم همــره دود مي شوم

   کـام بريز جـان من مستي جـــاودانه ام

 

                                                  

                                                         ح - ب

                                                       تـــــــوهــم

                                                      1388/07/07

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 11:33  توسط توهم | 
                                                                                                                                

                                 « به زيــباي هميشه در سكوتم »

وقتي كه با صداي سكوت سخن مي گويي

تـــــرانــه ي زخمي ام ،

 دهــان بــاز مي كنـد

بـــا بـــاد همـخــوابـه مي شـوم

بـــر خــاك سـجده مي زنـم

 از  درختــان «  ايستا» يي مـــي آمـــــوزم . . .

ســـكوت ،

        بيــــــدارم مــي كند

 اي درخــــت ســــراسـر پـــــاييـــز . . .

 

 

                                                    ح -  ب

                                                تــــــــوهــم

                                              1388/07/07  

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:53  توسط توهم | 
"من درد مشترکم مرا فریاد کن . . . "

 اینت ترانه ای با صدای سکوت 
 
  بهار زیباست

 وقتی که عشق می آفریند 

 باران زیباست 

زمانی که می سراید

 ستاره زیباست

 وقتی کنار ماه تنهایبست

ساز آواز دلست

وقتی که می نویسد

 آدمی 

 قصیده ی زیباییست 


وقتی بپا خیزد . . .

 من شعر بلند بودنم

 ترا تا اوج قله ها 

 بر بالهای باد 

 بر شانه های یاد

 می نشانمت ،

بی هیچ منتی .

 من ستایش مطلقم به خاک

  و خدایی که آفرید . . .

 

                                      ح -  ب

                                  تـــــــــــوهـم

                                   ۱۳۸۸/۰۷/۰۷   

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:20  توسط توهم | 

تو با صدای من ،

برای همیشه میمانی ، میدانم . . .

              ***

از هجوم زخمی پايیز می آیم

خوشا نوازش گرمی،صدای قریبی !؟

              ***

در استوای جهان ایستاده ام . . .

دلم به گرمی امید زنده نیست

" امید " زنده نیست. . . ! ؟

خدای را مددی

خاکم مرده نیست ، نیست

هنوز صدای من می آید و من در خاک ؟

هلا دستی!  هنوز نمرده ام ! ؟

              ***

تجسٌم دردی خسته ام

خاکم ، یکسو زن ای ردای خزان خیز

صدای پات ،

سینه ام فشرده است و من،

چه سخت نفس می کشم سخت ! ؟

              ***

گذشتْ عمرمن ،

عجیب تر آنکه هنوز نمرده ام  . . . 

                                                   

من ازصدای زمان میمرم . . . ! ؟

 

                               

                                 ح - ب

                              تــــــوهــم

                              ١٣٨٨/٠٧/٠٥

+ نوشته شده در  یکشنبه پنجم مهر 1388ساعت 18:29  توسط توهم | 

  می شنوم صدای باران را .

  انگار از پنجره ای که دور نیست ،

 صدای نور می آید . . . ! !

  در جاي جای تنم ،

 آنجا که هیچگاه بسته نمی شود،

 پنجره ای می گشایم .

  صدای بــاران می آید

 پــــرواز می دهم

 آواز های خسته ام

 بــالـــهای بشکسته ام

 پشت پنجره  ایستاده است

 پنــــجره را می گشـــایـم

 بــــاید بـــــروم . . . 

 

                                             ح - ب 
                                                        تــــــوهــم

                                                       1388/06/24                                                  

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 8:31  توسط توهم | 
 

بـــرای زمـان ،

      هیــچ کس

         نـسروده است،آوازکی                      

   آفتــاب ،

      محبـوسِ پنجـره های یخ زده است

 آسمانی دیگـر

                   می یــابم

                         ابــری می کـارم

                  آواز  ِ بـــاران ،

                    شُســـت مـــرا . . .

      چشــمانم دوبـاره گشـودم

                        خــــورشــــید ،

                                لبخنـد ِ مـن بــود . . .

 

 

                                     ح - ب

                               تــــــــوهــم

                               ۱۳۸۸/۰۵/۲۰

+ نوشته شده در  شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:46  توسط توهم | 

       زيباترين عشق آب ست

        مثل صداي دوست

         مثل شور که درنهاد اوست

         " زيبا " تويي که "خوب" مي خواني

                زيباتر حجم ِ مهتابي تست ...

                                ح - ب

                                  تـــــوهــم

                              30/04/1388 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:24  توسط توهم | 
سپاست می نهم نی با سیاست
تو یارای منی نی با عبارت
من از عشق تو سر تا پا وجودم
اگر مهر مرا در دل نهی ای گل نگارت

                                            ح - ب
                      
                   تــــوهــــم
                                     
 ۱۳۸۸/۰۴/۱۹

+ نوشته شده در  جمعه نوزدهم تیر 1388ساعت 21:5  توسط توهم | 
تنها برای عشق زنده ام
باری از آنکه عشق
 شکننده ترین راز ِ حیات است
من در خور ِ زیباترین کلامم 
 ای خوشا نسیمی که تو آغاز میکنی
                 بــــــــــــــــــــاران
 راز ِ من در تو بود و درختان نیز
ابر در تو زنده است و آسمان نیز
زمین کنش ِ رقص ِ پای تست
خوشا بارانی از نگاه
 وقتی تو فریاد میکنی . . . 
                                      
                                                              ح - ب
                                                            تــــوهــم
   Tavahom_star.persianblog.ir
Tavahomstar.parsiblog.com 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و پنجم مهر 1387ساعت 19:52  توسط توهم | 
 


        غزل غزل تو را می نگارم 
 


           چو یکی قطره از دل ِ دریا

 
      با آسمان ، قرابتی دیرینه داری

 
            خورشید ،

 
             از انعکاس ِ تو رنگ می گیرد

 
"خوشا نظر بازیــا که تو آغاز می کنی"
 
 

                                                           

                                   ح - ب         

                                 تـــــــوهـــم
    
                                23/06/1387

+ نوشته شده در  شنبه بیست و سوم شهریور 1387ساعت 5:19  توسط توهم | 
 

روزی برای باران ،

شعری خواهم سرود

روزی از بازترین پنجره

خورشید را خواهم ربود

روزی نه چندان دیر-

خواهـــــــی آمـــــد

دل را می آرایم

 خانه را خواهم زدود

اگرچه آهسته - خواهی آمد

بهار درقلبِ  من خواهد غنود

 

 

 

                                       ح - ب 

                                     تـــــوهــــم  

                                  ۱۳۸۷/۰۶/۱۱ 

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم شهریور 1387ساعت 4:24  توسط توهم |