| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق به اندازه ی وحشت |
|
آسمانْ بارانی
کلبه ها خاموش اند ابــرهـا زنـدانی عـاشـقان مدهوشند . . . * * * خانه ام گریان ست برتن ِ نازک ِ گُل ، زخم ِ شبْ پنهان ست عشــق سـرگردان ست. * * * باغ ها افسـرده هُرْم ِسردی جاری یاس ها پژمرده چشم ما بیــداری ! ؟ * * * هیچکس خندان نیست روی این خاک شریف، خون گرم گل سرخ هیچکس گریان نیست ! ؟ * * * کلبه ها خاموشی ست تک چراغی که محبت می بود در وطــن روشـن نیست همه جا تـاریکی ست . . . * * * من به فریاد ِ درخت به تن زخمی ِ گُل من به اشک مـریم به شقایق های خفته ی سخت ، چه جوابی بدهم ؟ * * * چه کسی راز قناریها را می داند ؟ راز پرواز پرستوها را می فهمد؟ من به خون ِ گل سرخ، در شب ِ سرد زمستان چه پیـــامی بدهم ؟ * * * من به جُرم ِ فــریـاد خون سرخ بیـــداد در شب ِ توطئه رگــبار شــدم . . . * * * لیکن ای ناجی شب من به سبزی تو ایمان دارم باغ وگل برگ و درخت سرزمین ِ گُل سرخ چشم آتش زده ی عاطفه ها ، همگی منتــظرند. . . ! ! ؟ ؟
ح - ب تـــوهـم ۱۳۸۸/۰۹/۱۶ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم آذر 1388ساعت 16:18 توسط توهم |
|
|
باد می وزد ، ابر می دمد
بـــاران ، قطره قطره می چکد . . . در اقیانوس ِ پیر عطسه می زند ، شیر ماهی اسیر . موج می زند صخره به ساحل ِ آرام خونی از برای رهایی شیر ماهی اسیر . . . ؟؟!!
ح - ب تـــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۸/۲۶ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:17 توسط توهم |
|
|
شرمساری بیدریغی
بر پیشانی ام جاریست ، سرافکندگی تاریخ،شانه های منست . . . !؟ های های گریه دارم پاییز ای تن پوشِ تُرد ِنازک آیین منم ، زردترین خزان ِ غم انگیز. *** می سرایم می سرایم سرودها را تا همچنان عشق جاریست می خوانم می مانم جاوید تا رهایی در بهاران باقیست می ستایم ابر را باد را خورشید و زمستان را آی !! عمر ِ من ، به سر نرسیده هنوز هلاوت ِ دیروز نمانده آنقَدَر در کام ِمن ،که تلخی امروز " آيینه ای برابر خورشید می گذارم" تا تن ِ پاییز ، از سرما نَرَ مَد با خون ِ خویش ، خاک را گرم گرم تا ریشه ی درختان سبز مانَد جاوید . . .
ح - ب تــــــوهــم ١٢/٠٩/١٣٨٨ |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه دوازدهم آذر 1388ساعت 7:16 توسط توهم |
|
|
سپاس آنکه عشق آفرید تا مردمان ، چشـــــم گشـــــایند بهشت را ، فــــــرا روی خــــود آرنــــد کــــــه شـــایستــه آدمی ست . و او عــــــاشق ِ بیــــــدریغ عشـــــق . * * * من بخود بالیدم از یاری که دوش بر رواق ِ خاطـرم بنشسته دوش ح - ب تــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۷/۱۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 12:46 توسط توهم |
|
|
« به زيــباي هميشه در سكوتم » وقتي كه با صداي سكوت سخن مي گويي تـــــرانــه ي زخمي ام ، دهــان بــاز مي كنـد بـــا بـــاد همـخــوابـه مي شـوم بـــر خــاك سـجده مي زنـم از درختــان « ايستا» يي مـــي آمـــــوزم . . . ســـكوت ، بيــــــدارم مــي كند اي درخــــت ســــراسـر پـــــاييـــز . . .
ح - ب تــــــــوهــم 1388/07/07 |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:53 توسط توهم |
|
|
فاعلاتن را نشان عاشقی ست عاشقان را جمله هم دیوانگی ست واژه ی عشق تو را پرداختم زندگی را تا نهایت باختم الغرض شوری نثار شعر تو گرچه با مژگان خیسم ساختم
ح - ب تـــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۴ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 8:13 توسط توهم |
|
|
مـــن در صـــــدای زمـــان خفتــــه ام ،
تـــــو در حقیقــــت محض . . . روزی نـــه چنـــدان دیــــر تـــــرا خـــواهم دیـــــد رستخیزی دوبـــاره را منتظرم . . . ! ؟
ح - ب تـــــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۵ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه بیست و پنجم شهریور 1388ساعت 7:38 توسط توهم |
|
|
دستي کنار دستت
شعري بر لبان خسته ات شايد آنکه مرا گم کرده است روزي دوباره دريابد
ح - ب تــــوهـم ۱۳۸۸/۰۶/۲۳ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و چهارم شهریور 1388ساعت 8:45 توسط توهم |
|
|
ای آن که در خشم خفته ای ، درودت باد لیکن وقتِ دل سپردن نیست افتادن درخت ، شکستن ساقه گلوله فریاد، دریدن انسان . . . زمانه ی بیداریست بپا خیز
ح - ب تــــوهـم ۱۱/۰۶/۱۳۸۸ |
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه یازدهم شهریور 1388ساعت 5:32 توسط توهم |
|
|
چـشمان ِ سیــاه تـو را هیــــچ آفتـــابی نـدیـده اســت و دلـــت را نیــز. . . * * * بُغضی کــنار کــوچـه تنــــهایی صـــدای مــرا می شنـود می گشایم در بـه سـوی آســـمان خــــدایــا : گنــاه مــن چــه بــود ؟ ! * * * گیـــج وخستــه و گُـنــگ گــم گشــته در آوارگـی ای سیــاه مُـسَـلّم بگشــای پنجـــــره را، آسمــان را آفتـــابی زیبــا گــرفتــه است . . .
ح - ب تــــــــــوهــم ۱۳۸۸/۰۵/۲۰ |
|
+ نوشته شده در
شنبه سی و یکم مرداد 1388ساعت 4:34 توسط توهم |
|
|
دستی کنار ِ دستت می گذارم
مُهری بر لبـان زخمی ات
مبادا سخنی ! ؟؟
زمانِ پـَرپَـر شدنِ غنچه هاست
اینسان که رگبار می شکند ! !
پــرنـده ی مهـاجـر !
بـه شـوق کـدام آسمان ،
پــــــرواز می کنی ؟
کَــرکَسـان منتظرند . . .
ح - ب تــــوهــم ٠۵/٠۵/١٣٨٨ |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه بیست و هفتم مرداد 1388ساعت 9:12 توسط توهم |
|
|
بی تــوفــردا هسـت و نـی هستی مـرا
دلبــــــر و میــخانــه و مــستــی مــرا
حــادثـم از مـــوج ِ خــون درنــا کجـا بـــاغبـانـی بــایـد و دستــی مـــرا ح - ب تـــوهـم ۱۳۸۷/۱۰/۲۱ و 1388/05/05
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه پنجم مرداد 1388ساعت 13:27 توسط توهم |
|
|
فروغ ِ چشمانت به من آموخته است
امشب باران مي بارد وزمين دوباره سبز اي كاش يكبار به انبوه كوچه ي اقاقيها نظر كني من امشب ابر ِ چشمان ِ خاكستريم را ميهمان ِ آسمان ِ مژگانت مي كنــم بايد رها شـــوي . ح - ب تــــــوهـــــم |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:26 توسط توهم |
|
|
مستِ توام، هست ِتوام، پيوسته در دستِ توام
آتش به جانم می زنی ؟ خامِ توام ، رام ِ توام ، همواره در كام ِ توام روح و روانم مي زني ؟ اي ساقي ميخانه ام درخاكِ غم خوابيده ام پس کي نشانم مي زني ؟ ح - ب |
|
+ نوشته شده در
جمعه نوزدهم تیر 1388ساعت 20:54 توسط توهم |
|
|
هلا عاشقانِ شب اندك استقامتي سپيده دميد و جَرَس چو سَرو قامتي من از ستاره ، نشان ِ سحر گرفته ام ترا به خون ِ شقایق قسم استجابتي
ح - ب
تـــــــوهـــــم
25/06/1387 |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه بیست و پنجم شهریور 1387ساعت 9:3 توسط توهم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
صدای زندانی
از روزنِ سلولهای تاریک از دل ٍ یغما رفته ی تاریخ |
| پیوندهای روزانه |
|
عـــاشقــانه هــا عـــاشقــانه هــا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق های تاریک سلول های انفرادی بــــاران عـــاشقــانـه هــا . . .!! |
| پیوندها |
|
عــاشــقانـه هـا عــاشــقانـه هـا دختر تنها |
|
RSS
|