تبليغاتX
فریادهای خاموش - صــــــدای بــــــاد . . .
عشق به اندازه ی وحشت
                                                                                                                                

                                 « به زيــباي هميشه در سكوتم »

وقتي كه با صداي سكوت سخن مي گويي

تـــــرانــه ي زخمي ام ،

 دهــان بــاز مي كنـد

بـــا بـــاد همـخــوابـه مي شـوم

بـــر خــاك سـجده مي زنـم

 از  درختــان «  ايستا» يي مـــي آمـــــوزم . . .

ســـكوت ،

        بيــــــدارم مــي كند

 اي درخــــت ســــراسـر پـــــاييـــز . . .

 

 

                                                    ح -  ب

                                                تــــــــوهــم

                                              1388/07/07  

+ نوشته شده در  سه شنبه هفتم مهر 1388ساعت 9:53  توسط توهم |