تبليغاتX
فریادهای خاموش - گِــل آدمــی
عشق به اندازه ی وحشت

سپاس آنکه عشق  آفرید

تا مردمان ، 

      چشـــــم گشـــــایند 

     بهشت را ،

             فــــــرا روی خــــود آرنــــد 

          کــــــه شـــایستــه آدمی ست .

و او عــــــاشق ِ بیــــــدریغ عشـــــق .

                        * * *
من بخود بالیدم از یاری که دوش

بر رواق ِ خاطـرم بنشسته دوش


                                          ح - ب

                                        تــــــوهـم

                                       ۱۳۸۸/۰۷/۱۴

+ نوشته شده در  چهارشنبه پانزدهم مهر 1388ساعت 12:46  توسط توهم |