تبليغاتX
فریادهای خاموش - سبزه های عشق
عشق به اندازه ی وحشت
     از عشق ،

     برای باران ـ هرگز نخواهم سرود

              از سیلی دژخیم ،

                                         بر گونه ی درخت

                              واژگون شدن ِ فریاد

                                                        در حادثه تزویر

                       از رقص پرنده

                                               در شلیک ِباد

                                                     از عمق فاجعه بیداد . . .

                                   طبین ِ باران را

                                 سبز می سرایم سبز

                                       و عشق را

                                            که رطوبت ِ دل انگیزش

                                                      باران ِ نغمه هاست . . .

              شمعی بر فروغ ِ شب بی افروز

                                                              تا از بیراهه ترین راه

                                                                                  بی گزند ِ حوادث گذر کنیم . . .!!؟؟

 

                                                                                                                          ح - ب

                                                                                                                         تــوهـــم

                                                                                                                     ۱۳۸۶/۰۷/۳۰

   

+ نوشته شده در  شنبه سوم آذر 1386ساعت 4:12  توسط توهم |