| تبليغات | X |
 |
 |
|
| عشق به اندازه ی وحشت |
|
در گشودند به باغ ِ گل سرخ و من ِ دلشده را به سرا پرده ی رنگین ِ نماشا بردند. من به باغ ِ گل سرخ همره قافله ی رنگ ونگار به سفر رفتم از خاک به گُل رقص ِ رنگین ِ شکفتن را در چشمه ی نور مژده دادم به بهار . من به باغ ِ گل سرخ زیر ِ آن ساقه تر عطر را زمزمه کردم تا صبح در تمام ِ شب ِ سرد روشنایی را خواندم با آب و سحر را به گل و سبزه بشــــارت دادم.
سروده استاد هوشنگ ابتهاج ه - الف سایه |
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هشتم مرداد 1387ساعت 2:40 توسط توهم |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
صدای زندانی
از روزنِ سلولهای تاریک از دل ٍ یغما رفته ی تاریخ |
| پیوندهای روزانه |
|
عـــاشقــانه هــا عـــاشقــانه هــا آرشیو پیوندهای روزانه |
| آرشیو موضوعی |
|
عشق های تاریک سلول های انفرادی بــــاران عـــاشقــانـه هــا . . .!! |
| پیوندها |
|
عــاشــقانـه هـا عــاشــقانـه هـا دختر تنها |
|
RSS
|