من از سُلاله ي « چاهم » تو از تبار مني

تو نغمه اي ، تو اميدي ، شراره زن بفكن

غريبه را بسراي و غروب را بشكن

من از ديار ِ سكوتم ، ز تازيانه ي باغ

تو مرحمِ گل و برگي ببار بر تن داغ

تو شبنم تر ِ عشقي بخواب بر تب دود

تو زورق ِ شب ِ شمعي بتاب بر شب رود 

                                            ح - ب

                                          تــــــــوهــــم

                                             5 بامداد

                                           ۱۳۸۷/۱۱/۰۸