تبليغاتX
فریادهای خاموش - وزن ستــاره هـــا ...
عشق به اندازه ی وحشت
 

اين كوچه ها عجيب سنگين اند،

اين كوچه هاي سرد ِ بي عابر .

                   * * *
   امروز از خيابان ، بوي دود                 

   بوي بـــاروت مي آيد ! ! ؟؟

  اين كوچه هاي سرخ ِ بي پناه ،

اين شعله هاي زرد پُر لــهـيب ،

اين دختران سبز  ِ بي گــناه

عجيب، عجيب سرگردان اند . . . ! 

                * * *

بچه ها:

براي ايران هرگز گريسته كسي ؟ ! !            

براي مادر ،

تنها فرزند او هماره مي گريد . . 

                 * * *

آوايي از دور مي خواند ،

          قلـندر  ِ مغموم :

‍«كز ديو و دد ملولم و انسانم آرزوست... ! ؟»

                                                  ح - ب

                                               تــــوهــم

                                            ۱۳۸۸/۰۴/۰۷

                             

+ نوشته شده در  پنجشنبه یکم مرداد 1388ساعت 11:36  توسط توهم |